ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ

της Μαρίας Ορφανού

Με τον πολύ επίκαιρο και εύστοχο τίτλο του ομώνυμου θεατρικού έργου του Κώστα Μόντη, η Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου έδωσε την ευκαιρία στο κυπριακό κοινό να παρακολουθήσει μια διαφορετική αλλά ενδιαφέρουσα θεατρική παράσταση.

Η παράσταση αναφέρεται στο μείζον πρόβλημα που απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους ανθρώπους σήμερα, τι είναι το άγχος και αν υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι θεραπείας και αντιμετώπισης του. Διερωτάται χαριτολογώντας ο συγγραφέας, μήπως υπάρχουν απλοί τρόποι για να ζει κάποιος εύκολα, και προπάντων ανώδυνα, τη ζωή του, τους οποίους αδυνατούμε να εφαρμόσουμε και για αυτό υποφέρουμε;

Ο θίασος «Επίγονοι» μεταφέρει επάξια τα μηνύματα του συγγραφέα επί σκηνής. Οι τρεις ηθοποιοί που μετέχουν στο έργο, Έλενα Ευσταθίου, Φώτος Φωτιάδης και Αντώνης Λαπιθιώτης έχουν πετύχει τη σωστή χημεία ώστε να κρατήσουν το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το τέλος, θέλοντας να μάθει τη λύση στο ερώτημα.

Το αξιοσημείωτο του συγκεκριμένου έργου είναι η απλή αλλά πάντα καλοδεχούμενη ελληνική μουσική υπόκρουση: οι διάλογοι εναλλάσσονται μεταξύ χαριτωμένων μουσικών διαλειμμάτων και ζωντανών ήχων κιθάρας και κλαρίνου. Έχουν επιλεγεί για την παράσταση παραδοσιακά τραγούδια, όπως το «Κάτω στο γιαλό» και το «Κελαϊδίστε, ωραία μου πουλλάκια κελαϊδίστε», τα οποία ερμηνεύουν μουσικοχορευτικά οι ίδιοι οι ηθοποιοί, κάτι το οποίο σπάνια βλέπουμε να πλέον να γίνεται ζωντανά στο Κυπριακό θέατρο. Η Έλενα Ευσταθίου, ως η γυναικεία παρουσία του έργου, κερδίζει τις εντυπώσεις αφού διατηρεί την ίδια τσαχπινιά και φρεσκάδα τόσο στους διαλόγους όσο και στα τραγούδια.

Το κύριο βάρος του έργου πέφτει στο Φώτο Φωτιάδη, που παραμένει ενεργητικός επί σκηνής σε όλη τη διάρκεια του έργου, έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο του μέσου ανθρώπου που απομονώθηκε σωματικά από τη γυναίκα του και από τον κόσμο προσπαθώντας να βρει τη λύση στο πρόβλημα του άγχους που τον ταλαιπωρεί. Ακολουθούν σκηνές συζητήσεων με ειδήμονες (Αντώνης Λαπιθιώτης) όπου παρουσιάζονται παραστατικά διάφορες καταστάσεις και επιλογές ζωής. Η λύση του έργου παρουσιάζεται ξαφνικά στο τέλος, μέσα από μια συγκινητική σκηνή όπου κάποιος απλός άνθρωπος που γνωρίζει ο πρωταγωνιστής εκτίθεται για πρώτη φορά σε αυτό το πρόβλημα που τόσο απασχόλησε τον συνομιλητή του. Αγνός αυτός ο άνθρωπος στην καρδιά και μη γνωρίζοντας τι θα πει άγχος, λυγίζει κάτω από την υποβολή των υπαρξιακών ερωτημάτων του πρωταγωνιστή…

Η συγκεκριμένη θεατρική παράσταση δεν δίνει την ολοκληρωτική λύση στο πρόβλημα του άγχους. Το παρουσιάζει όμως επιτυχημένα, προκαλώντας το αίσθημα του αυτοσαρκασμού σε όλους τους θεατές. Το κύριο χαρακτηριστικό όμως της παράστασης είναι οι ανάλαφρες ερμηνείες των ηθοποιών, οι οποίοι μεταφέρουν μαζί με τον προβληματισμό και το χιούμορ με το οποίο αντιμετωπίζει ο συγγραφέας το θέμα, που προκαλούν το χαμόγελο του θεατή για την μία ώρα και τα 15 λεπτά που διαρκεί η παράσταση.

Συγχαρητήρια στην εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου και στο θίασο «Επίγονοι», οι οποίοι επέλεξαν να ανεβάσουν μια ποιοτική θεατρική παράσταση. Η μικρή αλλά επίλεκτη ομάδα ηθοποιών και οι μουσικοί δημιουργούν μια όμορφη ατμόσφαιρα. Συγχαρητήρια επίσης αξίζουν στους χορηγούς και ειδικότερα στο Δήμο Αγλαντζιάς για την παραχώρηση του αναπαλαιωμένου οικήματος στο κέντρο της παλιάς Αγλαντζιάς στο οποίο ανεβαίνει η παράσταση. Ίσως με την είσοδο του καλοκαιριού να μπορεί η παράσταση να μεταφερθεί και στον εξίσου όμορφο χώρο του αμφιθεάτρου στην παλιά πλατεία…