του Ανδρέα Παστελλά

Το πιο πάνω παράθεμα προέρχεται από κείμενο του δημοσιογράφου Γιώργου Μασσαβέτα δημοσιευμένο στην καθημερινή εφημερίδα «Ελευθερία» της Κέρκυρας στις 18/4/07 στην τακτική του στήλη, με αφορμή το κατάπτυστο βιβλίο της Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού της κ. Ρεπούση. Το κείμενο φέρει τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο: «Γιατί φοβάμαι το εθνικό… Αλτσχάιμερ». Επιβεβαιώνει αυτό που και σήμερα επιχειρείται στην περίπτωση της Κύπρου.

Ο γνωστός Τσέχος συγγραφέας, αρκετά δημοφιλής στους κύκλους των λεγόμενων «προοδευτικών» κατά τα τελευταία χρόνια, πρέπει να απηχεί τη συλλογική μνήμη και εμπειρία που πηγάζει από πραγματικά γεγονότα που βίωσαν οι πολίτες της Ευρώπης προ, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Με τις βίαιες προσαρτήσεις εδαφών, τις βίαιες μετακινήσεις λαών, τις βίαιες εθνικές μεταλλάξεις. Ο Κούντερα κωδικοποιεί επιγραμματικά τις μεθόδους που μετέρχονται οι εκάστοτε αρχιτέκτονες γενοκτονίας, όργανα των ισχυρών της ημέρας και των συμμάχων τους, και τα στάδια που ακολουθεί η αποεθνικοποίηση των λαών. Που καθόλου δεν διαφέρουν από όσα προωθούνται εις βάρος της Κύπρου, υπό την ψευδωνυμία «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» και με τη γενναία οικονομική ενίσχυση «μη κυβερνητικών, δήθεν, οργανώσεων», που λειτουργούν υπό διάφορες επωνυμίες τόσο εντός, όσο και εκτός Κύπρου.

Τα πιο πάνω μας βοηθούν να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της απειλής, της οποίας αιχμή και μόνο μπορεί να θεωρηθεί η επίμονη εκστρατεία ορισμένων κύκλων για «αναθεώρηση» των βιβλίων της Ιστορίας. Απειλή που δεν εντοπίζεται σε τοπικό επίπεδο, αλλά με διαπλοκές και ευρύτερες διαστάσεις. Με όσα επισημαίνονται εν συνεχεία πιο κάτω. Ας μην ξεχνάμε πως η απομόνωση, η ηθική και εθνική εξουθένωση, είναι ο τελικός στόχος αυτής της συστηματικής εκστρατείας υπόσκαψης των ερεισμάτων του Κυπριακού Ελληνισμού. Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι οι Κύπριοι, οι Έλληνες της Κύπρου, κάτω από οποιεσδήποτε ιστορικές συνθήκες, μετείχαν, σε όλη τη διαδρομή των αιώνων που προηγήθηκαν, της κοινής Ελληνικής Παιδείας των υπολοίπων Ελλήνων. Από την εποχή των αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών μέχρι των ελληνικών κοινοτήτων της Τουρκοκρατίας. Και πριν ακόμα από τη σύσταση του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Σ’ αυτήν οφείλεται η συντήρηση και η ύπαρξή τους.

Η αποκοπή των δεσμών αυτών, αυτής της αμφίδρομης πολιτιστικής συμμετοχής, αυτού του ομφάλιου λώρου -όπως μεθοδεύεται σήμερα- σηματοδοτεί τον επικείμενο θάνατο των Ελλήνων της Κύπρου. Με ό,τι αυτός ο θάνατος συνεπάγεται. Μα, φυσικά, τον θρίαμβο των κύκλων εκείνων που με εξαιρετικό πάθος και μακιαβελική πανουργία προωθούν την τελική «λύση του κυπριακού», όπως την εννοούν. Δηλαδή την εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας και των συμμάχων της στην περιοχή.

Ο Ανδρέας Παστελλάς είναι Φιλόλογος