Γράφει: Επιμενίδης

Υστερόγραφο: Ένας χρόνος «δίκαιη κοινωνία»

Ένας χρόνος διακυβέρνησης Χριστόφια έχει πια συμπληρωθεί. Από πού να ξεκινήσει κανείς την κριτική του; Στην αστυνομία ο Κίτας ξάπλωνε εφτά μήνες στην πολυτελή σουίτα του και μετά, αφού πέρασε τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του ελεύθερος, επανήλθε κύριος στην φυλακή του, ξηλώνοντας και μερικούς ανώτερους αστυνομικούς που ισχυρίστηκε πως τον βοηθούσαν. Η σήψη έφθασε μέχρι τέτοιου σημείου ώστε το αρχηγείο της αστυνομίας χρειάστηκε να στείλει εγκύκλιο προς τους αστυνομικούς για να βοηθούν τους ποινικούς ανακριτές, διότι λόγω «παρεξήγησης» αυτοί νόμισαν πως οι ποινικοί ανακριτές ανήκουν σε άλλη κυβέρνηση και δεν έπρεπε να τύχουν βοήθειας. Και την ίδια στιγμή η κοινή γνώση ότι ελεγχόμαστε από το οργανωμένο λαθρεμπόριο μέσω κατεχομένων και ότι η αστυνομία καθίσταται ανήμπορη να βοηθήσει τον πολίτη μεγεθύνεται.

Κυρίαρχος βέβαια είναι ο παράνομος τζόγος, ο οποίος παραμένει ακαταδίωκτος και καθίσταται ολοένα και περισσότερο ανθηρός, σε αντίθεση με τον θεσμοποιημένο τζόγο ο οποίος θεωρείται ότι προσβάλλει την ηθική μας τάξη και τα αισθήματα του λαού. Μια κοινωνία ηθική και δίκαιη μέχρι παρεξηγήσεως, στην οποία ο νέος Υπουργός Δικαιοσύνης διορίστηκε με ένα και αποκλειστικό κριτήριο: Ότι είχε ταυτότητα μέλους του κόμματος που προσπαθεί για την ανασυγκρότηση του κέντρου, ενός κόμματος που βέβαια δεν έχει κατέλθει ποτέ αυτόνομα σε εκλογές και του οποίου τα μέλη, με δυσκολία μπορούν να σχηματίσουν ποδοσφαιρική ομάδα. Μακάρι να πετύχει στο έργο του ο νέος Υπουργός, αλλά είναι αυτό σοβαρό κριτήριο διορισμού;

Το ρουσφέτι βέβαια καλά κρατεί σε όλα τα επίπεδα. Μπροστάρης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος προβαίνει σε προσωπικές παρεμβάσεις ώστε οι καθαρίστριες Υπουργείων να έχουν κομματική ιδιότητα. Η συνεδρία του πολιτικού γραφείου του κόμματος για να κρίνει τους πιο άξιους για προαγωγή, διορισμό ή απόσπαση για ειδικά καθήκοντα στο Προεδρικό, έχει καταστεί καθημερινό φαινόμενο και αρκεί μια ανάγνωση της Επίσημης Εφημερίδας για να διαπιστωθεί του λόγου το αληθές. Σε έναν άλλο κρίσιμο τομέα, αυτόν της υγείας, χάνουμε ομαδικά βρέφη από μολύνσεις που οφείλονται σε ανεπαρκείς ελέγχους, το σύστημα υγείας δεν έχει προχωρήσει καθόλου και το μόνο που ακούμε είναι βαρύγδουπες δηλώσεις για πάταξη των επίορκων γιατρών.

Στην παιδεία η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση έχει καταστεί πλέον συνώνυμη της συγγραφής ιστορικών βιβλίων με μοναδικές πηγές τον Κατσιαούνη, τον Δρουσιώτη και τον Αντρίκκο, ενώ στο Πανεπιστήμιο Κύπρου επιδιώκουν εισαγωγή φοιτητών με «διεθνείς εξετάσεις», άλλως GCE, μια και ήδη αρκετοί καθηγητές αναγνωρίζουν ως επίσημη γλώσσα της Κυπριακής Δημοκρατίας την αγγλική. Η Κύπρος μοιάζει με ένα απέραντο εργοτάξιο, χωρίς ουδείς να μπορεί να εξηγήσει αν υπάρχει σχέδιο ή αν απλώς σκοπός είναι η ταλαιπωρία των πολιτών, το νερό που χρυσοπληρώθηκε για να μεταφερθεί πότισε το ξερό χώμα αντί τους διψασμένους πολίτες, ενώ στον στρατό προωθείται πρόταση για να μην μπορούν να στρατεύονται οι απόφοιτοι που δεν έχουν συμπληρώσει τα δεκαοκτώ. Αν έχετε γεννηθεί καλοκαιρινούς ή φθινοπωρινούς μήνες και θέλετε να σπουδάσετε Ελλάδα, ξεχάστε το καλύτερα. Ίσως και να είναι καλύτερα έτσι μια και στην Ελλάδα η σήψη και η διαφθορά υπερβαίνει και αυτή της δικής μας κοινωνίας.

Με όλα αυτά που συμβαίνουν, η οικονομική κρίση φαντάζει παρονυχίδα. Έτσι κι αλλιώς η Κύπρος έχει σοβαρή οικονομία. Είναι μόνο οι ελληνικές τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο που απειλούνται με πτώχευση. Συγγνώμη. Ξεχάσαμε. Αυτό δεν ήταν δήλωση του υπεύθυνου οικονομίας του κυβερνώντος κόμματος, αλλά απλώς δοκιμή των αντανακλαστικών μας. Μας μένει όμως ευτυχώς το κυπριακό, ο Αναστασιάδης και ο σύντροφος Ταλάτ. Πάλι καλά…