Συγγραφέας: Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος

Εκδόσεις: Power Publishing

Λίγες, πολύ λίγες ιστορικές πληροφορίες υπάρχουν γι’ αυτή την μεγάλη ηρωίδα της κυπριακής ιστορίας. Κάποια Eλληνίδα, λένε τα ιστορικά βιβλία, έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη του πλοίου, που θα τη μετέφερε μαζί με πολλά άλλα κορίτσια στο χαρέμι του σουλτάνου. Ακόμη κάποιοι ιστορικοί πιθανολογούν για το πραγματικό της όνομα: Μαρία, Αρνάλδα κλπ. Λες και το όνομα θα μείωνε την πράξη της. Για τον συγγραφέα Κυριάκο Δ. Παπαδόπουλο αυτό είναι μόνο μια λεπτομέρεια. Όπως μια λεπτομέρεια είναι και τα ανύπαρκτα ιστορικά στοιχεία για την ζωή και τη δράση της πριν την ηρωική θυσία της. Με την ιδιαίτερη ικανότητα που τον διακρίνει στην εμφύσηση ζωής στα ιστορικά πρόσωπα, έχει διαπλάσει μέσα στην ιστορική εποχή της την προσωπικότητα της Μαρίας Συγκλητικής.

Η Μαρία Συγκλητική γεννήθηκε σε μια δύσκολη εποχή από Έλληνες γονιούς, τους περίφημους Συγκλητικούς, η γενιά των οποίων έφτανε μέχρι το Βυζάντιο. Η εποχή εκείνη όμως ήταν αβέβαιη, πολύ σκληρή για τους Κύπριους, ιδίως τους φτωχούς. Η κοινωνία στην Κύπρο, κάτω από τους Βενετούς, χαρακτηριζόταν από ένα σκληρό κι απάνθρωπο φεουδαρχικό σύστημα, στο οποίο οι περισσότεροι Έλληνες ήταν δούλοι.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρισκόταν τότε στην πιο μεγάλη της δύναμη. Οι περισσότερες κτήσεις του Βυζαντίου και των Βενετών περιέπεσαν στα χέρια της. Το μόνο ελληνικό νησί, που παρέμενε στα χέρια των Βενετών, ήταν η Κύπρος. Έτσι κι ο Σελίμ Β που διαδέχθηκε τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, αποφάσισε ότι έφτασε η στιγμή για να πάρει και την Κύπρο.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες κινείται «η Μαρία Συγκλητική» του Κυριάκου Δ. Παπαδόπουλου. Οι Βενετοί για χρόνια απομυζούσαν τον κυπριακό λαό, εκμεταλλεύονταν τον κυπριακό πλούτο χωρίς να δίνουν τίποτε, χωρίς να γνοιαστούν ούτε και για την άμυνα του νησιού. Έπνιγαν κάθε φωνή διαμαρτυρίας για τις κακουχίες και τη δουλεία, πόσο μάλλον τα απελευθερωτικά κινήματα για λευτεριά και δικαιοσύνη. Την ίδια κατάληξη είχε και το κίνημα του δάσκαλου Διασσωρινού, ενός οραματιστή για μια καλύτερη κοινωνία χωρίς ξένους αφέντες. Οι Βενετοί δεν συγχωρούσαν αποστασίες, έπνιγαν στο αίμα κάθε ελληνική φωνή, κάθε προσπάθεια απελευθέρωσης από τα δεσμά της δουλείας. Έτσι, όταν οι Τούρκοι έγιναν απειλητικοί, ήταν πολύ αργά. Πάσχισαν μέσα σε λίγο χρόνο να οχυρώσουν την Λευκωσία και την Αμμόχωστο αφήνοντας την υπόλοιπη Κύπρο στην τύχη της. Η Μαρία παρακολουθούσε με αγωνία την καταστροφή των παλιών κάστρων για να φτιάξουν τα νέα τείχη της Λευκωσίας, παρακολουθούσε τους Τούρκους που εισέβαλαν στο νησί, που λεηλατούσαν και σκότωναν. Ήταν εκεί, όταν φτιάχνονταν τα μπαλουάρδα, όταν χαλούσαν τα παλιά τείχη για να φτιάξουν νέα, πιο στενά, για να αρκέσουν οι πέτρες. Ήταν εκεί όταν ο απλός λαός, που πεινούσε, ήθελε να διώξει τους Βενετούς, ήταν εκεί όταν ο ίδιος αυτός ο λαός πήρε τα άρματα για να πολεμήσει τους Τούρκους που εισέβαλαν στην Κύπρο και πολιόρκησαν την Λευκωσία.

Όταν βάρβαροι λαοί έγραφαν μελανές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας, εκείνη έγραφε σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Το βιβλίο, ιστορικό όσο και ερωτικό, περιπετειώδες όσο και πολεμικό, είναι έντεχνα γραμμένο, χωρίς να κουράζει, εντυπωσιάζει με την λυρικότητα και την ροή των γεγονότων, που κρατεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ταυτόχρονα δίνει με γλαφυρότητα την ατμόσφαιρα, τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της εποχής εκείνης μπάζοντας στοιχεία και γεγονότα που προκαλούν, εξάπτουν και προτρέπουν.

Αυτό το βιβλίο ανήκει σε μια τριλογία μεγάλων ιστορικών προσωπικοτήτων της Κύπρου, τους οποίους ο συγγραφέας Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ζωντάνεψε με έντεχνο και μοναδικό τρόπο επιτυγχάνοντας να μεταφέρει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής τους. Πρόκειται για τα ιστορικά μυθιστορήματα «Δραγουμάνος, ψυχή φυλακισμένη» και «Ισαάκιος Κομνηνός, ο Αντισταυροφόρος».