Οι πρωτάκουστες ενέργειες των Ευρωβουλευτών από τον χώρο του ΔΗΣΥ, για να πιέσουν μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την Κυπριακή Δη-μοκρατία να υποβάλει αίτηση ένταξης στο πρόγραμμα του ΝΑΤΟ «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη», δεν είναι απλώς αντιδεοντολογικές. Είναι άστοχες και εθνικά ίσως επιζήμιες για την Κύπρο.

Η Τουρκία βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγο-ρουμένου στην Ευρώπη από τις περισσότερες τουλάχιστον κυβερνήσεις της ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Ο λόγος είναι ότι με την στάση της να αρνείται συμμετοχή της Κύπρου από την πλευρά της ΕΕ σε κοινές συνεδρίες με την Νατοϊκή Συμμαχία, εμποδίζοντας την ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ των δύο μερών. Αναγκάζονται έτσι οι ιθύνοντες της ΕΕ, που δεν θεωρούν σωστό να αποκλείεται ένα μέλος της Ένωσης από τις διεργασίες αυτές, να εφευρίσκουν άλλες υποκατάστατες μεθόδους για να πραγματο-ποιούνται οι συναντήσεις για συζήτηση κοινών θεμάτων με το ΝΑΤΟ. Τούτο επιτυγχάνεται με την διοργάνωση γευμάτων αλλά δεν μπορεί να γίνει σοβαρή δουλειά με τον τρόπο αυτό. Ωστόσο, ακόμη και στις περιπτώσεις αυτές, αντιδρά η Τουρκία για την συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας εκνευρίζοντας τους πάντες.

Οι Ευρωπαίοι εταίροι -οι κυβερνήσεις τους- γνωρί-ζουν ότι η Τουρκία δικαιολογεί την στάση της επικαλούμενη το ότι η Κύπρος δεν είναι ούτε μέλος του ΝΑΤΟ, ούτε του «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη» (βασισμένη στα Συμπεράσματα της Κοπεγχάγης, 2002). Γνωρίζουν όμως ταυτόχρονα ότι αυτό είναι καθαρά πρόσχημα αφού η Άγκυρα ουδέποτε θα δεχόταν την ένταξη του νησιού στον συνεταιρισμό αυτό, και ότι ο πραγματικός λόγος της συμπεριφοράς αυτής είναι η διαφορά στο Κυπριακό, τα στρατηγικά της συμφέροντα και το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζει το κυπριακό κράτος.

Αυτή η τουρκική συμπεριφορά εκνευρίζει όλους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, σε σημείο που κάποιος ξένος υψηλόβαθμος διπλωμάτης, που συμμετέχει στις διεργασίες γύρω από το θέμα αυτό, να δηλώνει ότι «είναι τόση η αγανάκτηση που μας διακατέχει ένεκα της στάσης των Τούρκων που νομίζεις ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος θα πυροβολήσει κάποιον που τελικά δεν πρέπει». Συνεπώς μπορεί στα τελευταία συμπεράσματα της γαλλικής προεδρίας να περιλήφθηκε και διακήρυξη για την συμπληρωματικότητα (complementarity), μια επαναλαμβανόμενη βασικά διακήρυξη τόσο παλιά όσο και το ΝΑΤΟ και η ΔΕΕ, αλλά όλοι γνωρίζουν ότι τίποτα το ουσιαστικό δεν πρόκειται να επιτευχθεί ενόσω η Τουρκία συνεχίζει να τηρεί την στάση αυτή. Προσδοκούν ότι μια γρήγορη λύση στο Κυπριακό θα έλυε και το πρόβλημα αυτό.

Τα ανωτέρω εξηγούν και τον λόγο για τον οποίο η κίνηση των Ευρωβουλευτών από την πλευρά του ΔΗΣΥ ήταν εντελώς άστοχη και λανθασμένη. Με τις ενέργειές τους και την προσπάθειά τους να εγκρίνει το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισμα που να καλεί την Κύπρο να υποβάλει αίτηση ένταξης στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη κάτι με το οποίο δεν έχει σχέση η ΕΕ αλλά η Βορειοατλαντική Συμμαχία μετατοπίζεται βασικά μέρος από το βάρος της ευθύνης από τους ωμούς της Τουρκίας, η οποία εμποδίζει την ανάπτυξη της συνεργασίας Ένωσης και ΝΑΤΟ και καθιστά έμμεσα ή άμεσα υπεύθυνη και την Κυπριακή Δημοκρατία για το πρόβλημα αυτό.

Με την στάση τους αυτή και το γεγονός ότι το μισό σχεδόν Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε την πρόταση αυτή, έχουν καταφέρει τουλάχιστον ο αριθμός αυτός να επιρρίπτει τώρα και σε μας ευθύνη για τη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι σχέσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Δεν αποκλείεται αύριο, ως αποτέλεσμα αυτών των λανθασμένων και αψυχολόγητων χειρισμών των Ευρωβουλευτών από τον ΔΗΣΥ, να βρεθεί πια και η Κύπρος στο στόχαστρο επικρίσεων Ευρωπαίων ότι με το να μην υποβάλλει αίτηση ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, όπως ζητά το Ευρωκοινοβούλιο, ευθύνεται για το πρόβλημα με την Τουρκία παρόλο που είναι γνωστό στις κυβερνήσεις των μελών της ΕΕ ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην ασκήσει «βέτο» στο ενδεχόμενο αυτό.

Θα ήταν αξιέπαινοι οι Ευρωβουλευτές αυτοί, αντί να προωθούν τέτοιες απαράδεχτες μεθοδεύσεις σε βάρος της κυβέρνησης της Κύπρου, να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στο να λυθεί η εξής δυσμενής διάκριση σε βάρος της ΕΕ: Ότι δεν μπορεί τα μέλη του ΝΑΤΟ που δεν ανήκουν στην ΕΕ να έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν σε κοινές συναντήσεις Ένωσης και Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, ενώ το ίδιο δεν μπορεί να γίνει με τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν ανήκουν στη Νατοϊκή Συμμαχία. Αυτό θα πρεπε να είχαν ζητήσει από το Ευρωκοινωβούλιο να προωθήσει ως ψήφισμα και όχι να επιδιώκουν την άσκηση πίεσης επί της Κύπρου. Με αυτό τον τρόπο θα ενίσχυαν πραγματικά την Κύπρο, την ΕΕ και την ΚΕΠΠΑ.

Ο Άριστος Αριστοτέλους είναι ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής, Βουλευτής ΑΚΕΛ Αριστερά Νέες Δυνάμεις