Ρετρό

του Γιώργου Μελετίου

Από της ιδρύσεως του ο ΑΠΟΕΛ διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στα ποδοσφαιρικά πράγματα του νησιού. Από το 1934, έτος σύστασης της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, ο ΑΠΟΕΛ κέρδισε συνολικά 20 πρωταθλήματα, τα περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα (ακολουθεί η Ομόνοια με 19). Εξ αφορμής της φετινής κατακτήσεως του τίτλου γυρίζουμε τον χρόνο πίσω στις δεκαετίες του 30, του 40, του 50 και του 60 και στα πρωταθλήματα που κατέκτησε ο ΑΠΟΕΛ σε αυτή την χρονική περίοδο.

Απόλυτη κυριαρχία

Στην δεκαετία του ‘30 ο ΑΠΟΕΛ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος κατακτώντας τον τίτλο πρωταθλήματος πέντε συνεχείς χρονιές. Ο πρώτος επίσημος τίτλος κατακτήθηκε από τους γαλαζοκίτρινους την περίοδο 1935-36 μετά από μεγάλες μάχες με την άλλη ομάδα της πρωτεύουσας, και αντίπαλο δέος για τον ΑΠΟΕΛ, την Ενωση Νέων Τράστ. Ο ΑΠΟΕΛ συγκέντρωσε 24 βαθμούς πετυχαίνοντας 12 νίκες ενώ δέχθηκε μόνο δύο ήττες. Ο ΑΠΟΕΛ στήριξε την μεγάλη του επιτυχία στους ποδοσφαιριστές Διομήδη Συμεωνίδη, Μίρη και Πάμπο Αβρααμίδη, Λυκούργο Αρχοντίδη, Κόκη Ρωσσίδη, Σωκράτη Γαβριηλίδη, Σπύρο Πέτσα, Χρυσόστομο Ιωαννίδη Πάκκο, Κώστα Βασιλείου, Βρασίδα Κραμβή, Αγγελο Χατζηωσήφ, Γιώργο Λαμπερτίδη, Νικολή Κυριακίδη, Οθωνα Κυριακίδη Μαύρο, Κωστή Κυρίου, Σολή Χαραλαμπίδη, Γιώργο Πυθάρα κ.α.

Η επόμενη χρονιά αποτέλεσε σταθμό για τον ΑΠΟΕΛ καθώς πανηγύρισε την κατάκτηση του πρώτου ντάμπλ στην ιστορία του και πάλι μετά από σκληρή μάχη με το Τράστ. Οι γαλαζοκίτρινοι συγκέντρωσαν 19 βαθμούς (ισοβαθμία με Τράστ) και κατέκτησαν το πρωτάθλημα με καλύτερη διαφορά τερμάτων. Στον δε τελικό Κυπέλλου ο ΑΠΟΕΛ επικράτησε του Τράστ με 2-1.

Η κυριαρχία του ΑΠΟΕΛ στο πρωτάθλημα συνεχίστηκε και τα επόμενα τρία χρόνια, πανηγυρίζοντας τον τίτλο το 1938, 1939 και 1940 υπό την καθοδήγηση του Ούγγρου τεχνικού Γιόζεφ Κιούνσλερ.

Πρωταθλήτης χωρίς απώλειες

Στην δεκαετία του ‘40 ο ΑΠΟΕΛ διατήρησε πανίσχυρη ομάδα η οποία ήταν μόνιμη πρωταγωνίστρια. Υπό τις οδηγίες του μεγάλου δάσκαλου Κιούνσλερ ο ΑΠΟΕΛ κατέκτησε ντάμπλ το 1947 και τα πρωταθλήματα του 1948 και 1949, που συνοδεύτηκαν από πολλά ρεκόρ. Την περίοδο 1946-47 ο ΑΠΟΕΛ, που είχε ως μεγάλη αντίπαλο την ισχυρή ΕΠΑ Λάρνακος (νταπλούχος το 1945 και ‘46), πανηγύρισε το πρωτάθλημα χωρίς την παραμικρή απώλεια (12 νίκες σε ισάριθμους αγώνες). Στελεχωμένος με πρωτοκλασάτους για την εποχή ποδοσφαιριστές ο ΑΠΟΕΛ επικράτησε και στον τελικό Κυπέλλου της Ανόρθωσης με 4-1. Γιώργος Μουσκής, Λυκούργος Αρχοντίδης, Πάμπος Αβραααμίδης, Τάκης Ζέτας, Αντρέας Κερεμέζος, Αντρέας Σιαντρής, , Ηρόδοτος Γρηγοριάδης, Κώστας Βασιλείου, Τάκης Αριστείδου, Ευγενής Σαμουήλ, Τάκης Τσίγκης, Κώστας Λυμπουρής και Αγησίλαος Τσιαλής, Παόττος, Γιάγκος Ιωάννου, κ.α ήταν ποδοσφαιριστές με πλούσιο ταλέντο.

Ο ΑΠΟΕΛ ήταν πρωταθλητής και τις δύο επόμενες περιόδους. Το 1948 και 1949. Το ‘49 πήρε τον τίτλο και πάλι χωρίς βαθμολογική απώλεια (14 νίκες σε ισάριθμους αγώνες πρωταθλήματος) και έχοντας ως κυριότερο αντίπαλο την Ανόρθωση. Στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας είχαν προστεθεί και άλλοι εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές, όπως οι Λέλλος Γεωργιάδης, Κώστας Πιθκιάς, Γεώργιος Σάββα Κώτσιος, Ονησίφορος Χρίστου, Κώστας Ταλιάνος, Αντρέας Παπαπέτρου, Νίνος Αντωνιάδης, Κόκος Πιτσιλλίδης, Μίκης Ιωαννίδης, Φάνος Αντωνιάδης κ.α.

Το πρωτάθλημα του 1952

Στην δεκαετία του ‘50 ο ΑΠΟΕΛ κατέκτησε το πρωτάθλημα μια φορά. Την περίοδο 1951-52 οι γαλαζοκίτρινοι πανηγύρισαν το πρωτάθλημα υποσκελίζοντας τους κύριους και ισχυρούς αντιπάλους τους, την ΕΠΑ Λάρνακος και την τουρκοκυπριακή ομάδα Τσετίν Καγιά. Ο ΑΠΟΕΛ συγκέντρωσε 22 βαθμούς ( 10 νίκες, 2 ισοπαλίες και δύο ήττες) έναντι 17 των άλλων δύο ομάδων. Η επιτυχία του ΑΠΟΕΛ στηρίχθηκε σε μια πλειάδα εξαίρετων παικτών, όπως οι Λέλλος Γεωργιάδης, Τάκης Αναστασιάδης, Κώστας Ταλιάνος, Θεόδωρος Στυλιανόπουλος, Τάκης Ζέτας, Αντρέας Κερεμέζος, Αντρέας Λαζαρίδης, Λοίζος Παντελίδης, Νικούδι Ιακωβίδης, Γιώργος Χαριτάκης Ππόλος, Κυριάκος Παντελίδης κ.α. Ο Πάμπος Αβρααμίδης ήταν ο προπονητής του ΑΠΟΕΛ στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και προς τα τέλη της σεζόν επανήλθε στην θέση του ο Γιόζεφ Κιούνσλερ, ο οποίος απουσίασε στο εξωτερικό για λόγους υγείας. Ο Ούγγρος ήταν προπονητής του ΑΠΟΕΛ για περίπου μια 20ετία (1934-1953) με τεράστια προσφορά. Δικαίως αποκαλείται ο πατέρας του κυπριακού ποδοσφαίρου αλλά και του ποδοσφαιρικού ΑΠΟΕΛ, αναδεικνύοντας δεκάδες ποδοσφαιριστές που άφησαν εποχή.

1965 Πρωτάθλημα μετά από 13 χρόνια

Στην δεκαετία του ‘60, μετά από μακρύ χρονικό διάστημα χωρίς επιτυχίες, ο ΑΠΟΕΛ επανήλθε στον παραδοσιακά πρωταγωνιστικό του ρόλο. Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘50 και κατά την διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 ο ΑΠΟΕΛ λόγω συμμετοχής πολλών ποδοσφαιριστών του στην οργάνωση δεν κατάφερε να πρωταγωνιστήσει.

Στην δεκαετία του ‘60 πανηγύρισε το Κύπελλο του 1963 και το πρωτάθλημα του 1965. Η φουρνιά ποδοσφαιριστών της δεκαετίας εκείνης ήταν πλούσια σε ταλέντο. Ονόματα ηχηρά όπως οι Σάββας Παρτάκης, Παντέλας Κωνσταντινίδης, Δημήτρης Χιώτης, Αντρέας Στυλιανού, Αντρος Αντωνιάδης, Νικάκης Καντζιηλιέρης, Νίκαρος Αγαθοκλέους, Μάριος Πάπαλος, Λοίζος Λουκά, Στέλιος Χαριτάκης, Αντρέας Τασουρής, Τάκης Χαϊλής, Αντώνης Μαυρουδής, Γιώργος Αλωνεύτης, Σολής Χατζηανδρονίκου, Σταύρος Ασσιώτης, Αντρέας Ασσιώτης κ.α. Την περίοδο 1964-65 ο ΑΠΟΕΛ τερμάτισε στην πρώτη θέση του πίνακα με 54 βαθμούς ( 16 νίκες, δύο ισοπαλίες και δύο ήττες). Η ομάδα, υπό την καθοδήγηση του παλαιού ποδοσφαιριστή των γαλαζοκιτρίνων, Κώστα Ταλιάνου, ήταν όντως καταπληκτική, διαθέτοντας την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος (68 τέρματα) και την καλύτερη άμυνα (23 τέρματα).