Γράφει: Κωνσταντίνος Γούλας , Λουκία Σάββα

Κριτικές με ΑΠΟΨΗ: Βιβλίο

Βιβλίο

Περί Αθιγγάνων: πολιτική και θρησκεία στη βυζαντινή αυτοκρατορία

Συγγραφέας: Ιωάννης Α. Παναγιωτόπουλος

Εκδόσεις: Ηρόδοτος

Χρονολογία έκδοσης: 2008

του Κωνσταντίνου Γούλα

Μέχρι σήμερα δεν είχα συνδέσει τους Αθιγγάνους, τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, το πολιτικό σύστημα μιας χιλιόχρονης αυτοκρατορίας και την θρησκευτική της πολιτική. Αφορμή ένα νέο βιβλίο που περιγράφει πτυχές των σχέσεων πολιτικής και θρησκείας, σε μια στιγμή όπου αυτή η σχέση παραμένει επίκαιρη περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η αναφορά του τίτλου στους άγνωστους Αθιγγάνους, μιας σέκτας της πρώτης χριστιανικής χιλιετίας, δημιουργεί απορίες για το περιεχόμενο της μελέτης (τους οποίους σαφώς διαχωρίζει ο συγγραφέας από τους μεταγενέστερους Ατζιγγάνους, που εμφανίσθηκαν στη βυζαντινή αυτοκρα-τορία τη δεύτερη χριστιανική χιλιετία). Ο Ιωάννης Παναγιωτόπουλος, δόκιμος εκκλησιαστικός ιστορικός, μας έχει συνηθίσει σε τίτλους βιβλίων που διεγείρουν την περιέργεια. Στο έργο του οι Συνείσακτοι (Αθήνα, 2000) είχε διαπραγματευτεί την συνάσκηση ανδρών και γυναικών! Τώρα, όμως, δεν είναι μόνο ο τίτλος αλλά και η ίδια η καλαίσθητη έκδοση που προκαλούν τον αναγνώστη να ξεφυλλίσει το βιβλίο.

Η περίπτωση της σέκτας των Αθιγγάνων αποτελεί μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες περιπτώσεις «διαπλοκής» θρησκείας και πολιτικής. Αποτελεί μάλιστα, το ασφαλές υπόβαθρο πάνω στο οποίο περιγράφεται ο βυζαντινός θεοκεντρισμός και η δυναμική του λειτουργία, σε ένα πολιτικό πλαίσιο διακυβέρνησης εντός του οποίου επιβίωσαν οι αρχές της αρχαίας δημοκρατίας και ο ελεύθερος πολιτικός λόγος σε σχήματα και δομές, που ορισμένες φορές δύσκολα διακρίνονται και εξίσου δύσκολα προσδιορίζονται. Η ανάλυση του διαλόγου που αναπτύχθηκε στην Ανατολική Εκκλησία για το ζήτημα της διατήρησης της αρχής της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης, πολύ πριν στη Δύσην τεθεί το ζήτημα από τη λειτουργία της Ιεράς Εξέτασης, αναδεικνύει τον πλούτο του προβληματισμού της Ανατολικής Εκκλησίας, αλλά και την βαθιά ανθρωπιστική τοποθέτηση Πατέρων της Εκκλησίας, όπως ο Θεόδωρος Στουδίτης. Η δύναμη της φωνής όσων αντιστάθηκαν σε κάθε εμπλοκή της Εκκλησίας σε ζητήματα περιορισμού της θρησκευτικής συνείδησης, δημιούργησε τον κανόνα που δύσκολα κάποιος έκτοτε μπορούσε να παραβιάσει. Η μελέτη συμβάλλει στην διεύρυνση των γνώσεών μας για την θεσμική λειτουργία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Βιβλίο

Οι περιοχές των σφαλμάτων μας

Συγγραφέας: Γουαίην Ντύερ

Εκδόσεις: Γλάρος

Χρονολογία Έκδοσης: 1981

της Λουκίας Σάββα

O Δρ. Γουαίην Ντύερ, διακεκριμένος ψυχολόγος-θεραπευτής, μέσα από την συγγραφή αυτού του καταπληκτικού βιβλίου, που δικαίως χαρακτηρίστηκε ως ένα βιβλίο φαινόμενο, κάνει μια έρευνα για την ανθρώπινη συμπεριφορά και προσπαθεί να μας εξηγήσει τα λάθη στις συμπεριφορές μας και να μας δείξει πως μπορούμε να εξωτερικεύουμε τα πραγματικά μας συναισθήματα και ανάγκες με τον σωστό τρόπο. Αξίζει να διαβαστεί από όλους μας, ιδιαίτερα από όσους δεν νιώθουν ευτυχισμένοι με τον εαυτό και γενικότερα την ζωή τους, ούτως ώστε να τους δώσει μια απάντηση-κατεύθυνση σε διάφορα καθημερινά προβλήματα-ανησυχίες.

Το βιβλίο χωρίζεται σε 12 ενότητες. Σε κάθε ενότητα, ο συγγραφέας μας βοηθά να έρθουμε αντιμέτωποι με τον εσωτερικό μας κόσμο, να αναλύσουμε διάφορες συμπεριφορές μας, όπως επίσης, να υιοθετήσουμε τακτικές-συμβουλές για καλυτέρευση του εαυτού μας. Μας βάζει δηλαδή αντιμέτωπους με τις φοβίες, ενοχές, ανησυχίες και γενικότερα γίνεται ένας καθρέφτης εξομολόγησης. Διάφορα αναπάντητα ‘γιατί’ έρχονται να απαντηθούν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού.

Είναι πραγματικά πολύ συγκλονιστικό να καταφέρουμε να εντοπίσουμε τι πάει λάθος στην συμπεριφορά μας προς τους γύρω μας. Γιατί δεν με εκτιμούν όσο θα έπρεπε; Γιατί πάντα πρέπει να υποκύπτω εγώ; Μήπως είμαι πολύ ανεκτικό άτομο; Αν αρνηθώ να κάνω κάτι που θέλουν οι άλλοι θα με κατακρίνουν; Βαριέμαι αλλά ΠΡΕΠΕΙ να πάω ή να το κάνω. Γιατί δεν με καταλαβαίνουν; Αυτές είναι μερικές ερωτήσεις που καθημερινά περνούν από το μυαλό μας στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Μεταξύ αυτών και άλλων ερωτήσεων θα βρείτε τις απαντήσεις σας σε αυτό το βιβλίο- φαινόμενο!

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, ξυπνούν μέσα μας πρωτόγνωρα συναισθήματα και κρυμμένες δυνατότητες που ξεχειλίζουν από απίστευτη θετικότητα και μας κάνουν να θέλουμε να «μεταμορφωθούμε» από την ίδια κιόλας στιγμή. Εν κατακλείδι, μας βοηθά να εκμηδενίσουμε τις περιοχές των σφαλμάτων μας και να ξεκινήσουμε μια καινούρια, πιο υγιή ζωή.

 

Βιβλίο

Εικαστικές και Σκηνικές Πρωτοπορίες στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα

Συγγραφέας: Βίκυ Καραΐσκου

Εκδόσεις: Παπασωτηρίου

Χρονολογία έκδοσης: 2009

Το βιβλίο Εικαστικές και Σκηνικές Πρωτοπορίες στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα αναφέρεται σε ένα πρωτότυπο, για την ελληνική βιβλιογραφία, θεματικό αντικείμενο: Υπογραμμίζει την άμεση σχέση μεταξύ δύο βασικών τομέων έκφρασης και δημιουργίας και καλύπτει ένα σημαντικό γνωστικό κενό, το οποίο αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον σύμπτωμα, τόσο από την πλευρά των ιστορικών της τέχνης, όσο και από εκείνη των θεατρολόγων.

Για τους καλλιτέχνες των κινημάτων της πρωτοπορίας του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, εικαστική έκφραση και σκηνικός χώρος αποτέλεσαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η μελέτη εστιάζει συγκεκριμένα στον φουτουρισμό, στον κονστρουκτιβισμό και γενικότερα στην ρώσικη πρωτοπορία, στον ντανταϊσμό, στον σουρεαλισμό, στο Bauhaus και στον εξπρεσιονισμό και επικεντρώνεται στο έργο κάποιων από τους σημαντικότερους εκπροσώ-πους τους.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι καλλιτέχνες όπως ο Malevich, o Tatlin, o Marinetti, o Depero, o Balla, ο Schlemmer, o Kokoschka, o Ball, o Tzara ή o Picabia, είχαν εστιάσει τους προβληματισμούς τους στα ίδια θέματα, σημείωναν τις ανατροπές τους στους ίδιους τομείς και χρησιμοποίησαν τα ίδια μέσα έκφρασης με τους πρωτοπόρους και ανανεωτές της θεατρικής σκηνής. Και οι δύο πλευρές ανέτρεψαν την παραδοσιακή προοπτική, κατήργησαν την λογική άρθρωση, την αφήγηση και την αναπαράσταση, επαναπροσδιόρισαν τον ρόλο της ανθρώπινης μορφής και την σχέση της με τον χώρο και οδηγήθηκαν σε ένα «ολικό έργο τέχνης», αποσκοπώντας σε μια διευρυμένη εμπειρία των αισθήσεων.