ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ: Πολιτική

ΕΝΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΦΙΛΙΑΣ

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ κ. Πουργουρίδης προκαλεί θύελλα αντιδράσεων, αλλά και απορία, με την ανεξήγητα εχθρική στάση του έναντι των συμφερόντων και των δικαίων της Κύπρου και του Ελληνισμού, στα πλαίσια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με την στήριξη που παρείχε στο ανεκδιήγητο ψήφισμα του Ελβετού βουλευτή κ. Αντρέα Γκρος (υποστηριζόμενο φυσικά από πολλούς Τούρκους βουλευτές), με το οποίο τίθεται θέμα παραβίασης των δικαιωμάτων της δήθεν τουρκικής (και όχι μουσουλμανικής) μειονότητας στην Ρόδο και στην Κω, έδωσε για μια ακόμα φορά διαπιστευτήρια καλής διαγωγής στην Τουρκία. Το ψήφισμα αυτό προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Όπως αναφέρει το «Έθνος» στις 16 Μαΐου, «η εξέλιξη αυτή, εφόσον δεν αποτραπεί η υπερψήφιση της πρότασης Γκρος, θα συνιστά διπλωματική ήττα για το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών το οποίο στην καλύτερη των περιπτώσεων δείχνει αδύναμο να αντιδράσει, καθώς υπάρχει και το χειρότερο σενάριο της αποδοχής της συμπερίληψης και του μειονοτικού ως θέματος στην διμερή ελληνοτουρκική ατζέντα, όπως παγίως διεκδικεί η τουρκική εξωτερική πολιτική». Ο ίδιος ο κ. Πουργουρίδης υπεραμύνθηκε της θέσης του και δήλωσε ότι αν αποδειχθεί ότι υπάρχουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος των μουσουλμάνων της Ρόδου και της Κω, δεν θα διστάσει να τις καταδικάσει «με όλη τη δύναμη της ψυχής του, όσο και αν αυτό θα προκαλέσει την οργή όλων αυτών που στην Ελλάδα και στην Κύπρο κάνουν εμπόριο τον πατριωτισμό… Η αλήθεια κατά κανόνα, να ενοχλεί, ακόμη και τους πιο προοδευτικούς ανθρώπους». Βέβαια, ο κ. Πουργουρίδης δεν επέδειξε την ίδια ανθρωπιστική ευαισθησία όταν συζητείτο το θέμα της καταδίκης της Τουρκίας για τη Γενοκτονία των Αρμενίων…

ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΕΙ ΑΝΩΜΑΛΑ ΤΟΥΣ… ΟΜΠΑΜΑ-ΜΑΝΕΙΣ

Με το αιτιολογικό ότι χρειάζεται καλύτερος προγραμματισμός για το κλείσιμο της φυλακής του Γκουαντανάμο στην αμερικανική βάση στην Κούβα, όπου κρατούνται ύποπτοι για τρομοκρατία, το Κογκρέσο απέρριψε την πρόταση του Προέδρου Ομπάμα για μεταφορά των κρατουμένων.

Συγκεκριμένα, με συντριπτική πλειοψηφία ενενήντα προς έξι, απορρίφθηκε η πρόταση για μεταφορά 240 κρατουμένων και για αποδέσμευση κονδυλίου ύψους 80 εκ. δολαρίων. Το γεγονός αυτό «φρενάρει» μια από τις πιο σημαντικές πολιτικές δεσμεύσεις του Προέδρου, στην προσπάθειά του να απαλλαγούν οι ΗΠΑ από το «αμαρτωλό» παρελθόν της διακυβέρνησης Μπους σε ό,τι αφορά στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ Η ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ

Μετά από τρεις δεκαετίες εμφύλιας αιματοχυσίας η Σρι Λάνκα βρίσκεται πλέον κοντά στην ειρήνευση, μετά την επικράτηση των κυβερνητικών δυνάμεων επί των ανταρτών «Τίγρεις Ταμίλ», που διεκδικούν εδαφική απόσχιση. Πλέον, η κυβέρνηση του προέδρου Ραγιαπάκσα έχει να αντιμετωπίσει την πρόκληση του επαναπατρισμού πέραν των 250.000 προσφύγων που εκτοπίστηκαν βίαια κατά τις αιματηρές συγκρούσεις και που επί του παρόντος ζουν σε καταυλισμούς. Ένα άλλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει η κυβέρνηση είναι η συνεργασία με τις φιλειρηνικές δυνάμεις της μειονότητας των Ταμίλ, χωρίς να επηρεαστεί από το αιματηρό παρελθόν των Τίγρεων που, στο κάτω κάτω, δεν εξέφραζαν την πλειοψηφία των απλών πολιτών. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, ο φόρος αίματος που πλήρωσε το νησί από τον περασμένο Ιανουάριο ανήλθε στους 7000 νεκρούς και 13.000 τραυματίες αμάχους, ενώ οι ανθρωπιστικές οργανώσεις που παρακολουθούσαν τα γεγονότα αποδίδουν εξ’ ίσου την ευθύνη της αιματοχυσίας στην κυβέρνηση και τους αντάρτες.

ΣΤΑΘΜΟΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ vs ΟΡΑΜΣ

Η απόφαση της 28ης Απριλίου του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Μελέτη Αποστολίδη κατά του ζεύγους Όραμς, σε σχέση με την παράνομη ανέγερση από μέρους τους έπαυλης στην περιουσία του στην κατεχόμενη Λάπηθο, αποτελεί σημαντικότατη εξέλιξη ως προς την διαπραγματευτική θέση της πλευράς μας στο περιουσιακό. Η απόφαση, με την οποία διευκρινίζεται ότι οι αποφάσεις του Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να αναγνωρίζονται και να εκτελούνται από τα άλλα κράτη μέλη ακόμη και όταν αφορά περιουσίες στα κατεχόμενα, όχι μόνο δημιουργεί νέα δεδομένα ως προς την δυνατότητα διεκδίκησης του δικαιώματος επιστροφής των προσφύγων, αλλά και αποτρέπει τους ξένους από του να αγοράζουν γη στα κατεχόμενα. Τα κοτσάνια των Ελληνοκυπρίων προσφύγων παραμένουν σιδεροκέφαλα και μόνο με δική μας υποχώρηση θα χάσουν την αξία τους.

Με Τόλμη

Με ποια πληρεξούσια;

του Ουράνιου Μ. Ιωαννίδη

Ο Ουράνιος Μ. Ιωαννίδης είναι Πρώην Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού

Λέχθηκε κατά συρροήν ότι ο χρόνος παγιώνει την κατοχή και μετατρέπει τα δοσμένα της εισβολής και της κατοχής σε τετελεσμένα. Μας ζητήθηκε να επισπεύσουμε τον «συμβιβασμό» για να προλάβουμε την λύση. Μας μίλησαν για τελευταία ευκαιρία πριν πέντε χρόνια και το επαναλαμβάνουν και τώρα.

Βλέπουν, με τους παραμορφωτικούς φακούς που φορούν ή που τους φόρεσαν, το κυπριακό ως ένα αγώνα που θα κερδιθεί ή θα χαθεί με τελική πτώση. Δεν περνά και δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό τους ότι το κυπριακό θα κερδιθεί ή θα χαθεί στα σημεία. Ότι ο χρόνος από μόνος του είναι ουδέτερος παράγοντας. Ότι ο χρόνος είναι θετικός παράγοντας για εκείνον που κερδίζει σημεία και αρνητικός για εκείνον που χάνει σημεία. Ότι ο αγώνας θα κερδιθεί από εκείνον που έχει υπομονή, επιμονή και αγωνίζεται για το αύριο μέσα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό περιβάλλον και τον σύγχρονο πολιτικό πολιτισμό.

Ο Ντεκτάς και ο Ετζεβίτ μας είπαν ότι το κυπριακό λύθηκε το 1974 επί του εδάφους. Το απορρίψαμε κι αγωνιστήκαμε με υπομονή και επιμονή και μπήκαμε στην Ε.Ε. αλλάζοντας όλα τα δεδομένα και τους αφορισμούς των Ντεκτάς-Ετζεβίτ. Μπήκαμε και στην Ευρωζώνη και κερδίσαμε ακόμα ένα σημείο.

Όμως δεσμεύσεις κάποιων από το παρελθόν δεν μας επιτρέπουν να αξιοποιήσουμε τις επιτυχίες μας για να φτάσουμε στον τερματισμό της κατοχής και την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διαπραγματευόμαστε την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και το δικαίωμα πολιτότητας των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποδεχόμενοι ότι η «διζωνική» ομοσπονδία μπορεί να σημαίνει δυο κράτη, ή κρατίδια, ή πολιτείες και μπορεί να είναι συνομοσπονδία.

Διαπραγματευόμαστε το δικαίωμα περιουσίας των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως να μας εκχώρησαν με πληρεξούσιο τους τίτλους ιδιοκτησίας των περιουσιών τους. Διαπραγματευόμαστε τις περιουσίες των ιδιοκτητών στις κατεχόμενες περιοχές ενώ θεωρούμε (ορθά) αδιαπραγμάτευτες τις περιουσίες των ιδιοκτητών στις ελεύθερες περιοχές. Και αγνοούμε τις δικαστικές αποφάσεις που δίνουν απαντήσεις σ’ αυτά τα θέματα. Ας συνειδητοποιήσουμε ότι ούτε η Κυπριακή Δημοκρατία είναι διαπραγματεύσιμη, ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια ανάγνωση της απόφασης του ΔΕΚ στην υπόθεση Αποστολίδη vs Όραμς επιβεβαιώνει την νέα πραγματικότητα.