Βιογραφία Κάρολου Δαρβίνου: Η εξέλιξη ενός ανθρώπου
Ο Κάρολος Δαρβίνος (1809-1882) συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες, ως ο θεμελιωτής της θεωρίας της εξέλιξης, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος την θέση του στην φύση. Ο Δαρβίνος γεννήθηκε στη Βρετανία, το πέμπτο από τα έξι παιδιά μιας εύπορης οικογένειας. Αρχικά εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ως φοιτητής ιατρικής, αλλά έχασε γρήγορα το ενδιαφέρον του, με αποτέλεσμα να αναγκάσει τον πατέρα του να τον στείλει στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, με σκοπό να ακολουθήσει θεολογικές σπουδές. Κατά την διάρκεια τους, όμως, ανέπτυξε το φυσιοδιφικό ενδιαφέρον του, μαζεύοντας έντομα και μελετώντας γεωλογία.
Σε ηλικία 22 ετών, ξεκινά για ένα μεγάλο ταξίδι με το πλοίο HSB Beagle, το οποίο στόχο είχε να πραγματοποιήσει χαρτογραφικές μετρήσεις στην Νότιο Αμερική, Αυστραλία και Νότιο Αφρική. Ο περίπλους διάρκεσε 5 χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων ο Δαρβίνος μελετούσε την γεωλογία, την χλωρίδα και την πανίδα της κάθε περιοχής που επισκεπτόταν, ως επίσης και τις διάφορες ανθρώπινες φυλές. Στην Αργεντινή, και συγκεκριμένα στην περιοχή της Παταγονίας, έκανε σημαντικές ανακαλύψεις σκελετών από θηλαστικά που είχαν εξαφανιστεί πριν από χιλιάδες χρόνια. Ακολούθως, σχεδόν 1000 χιλιόμετρα δυτικά του Ισημερινού-Εκουαδόρ, στο σύμπλεγμα των νησιών Γκαλαπάγκος, ο Δαρβίνος έμελλε να διατυπώσει τα κατάλληλα ερωτήματα σχετικά με την βιοποικιλότητα των νησιών, τα οποία αποτέλεσαν το σημείο εκκίνησης της θεωρίας του, αφού διαπίστωσε πως πουλιά, χελώνες και ερπετά είχαν διαφορές από το ένα νησί στο άλλο.
Με την επιστροφή του στη Βρετανία ο Δαρβίνος καταπιάστηκε με την επίλυση των ερωτημάτων που του ανέκυψαν, με την χρήση των παρατηρήσεων που έκανε ως προς το φυσικό τοπίο, αλλά και τα δείγματα ζώων που έφερε μαζί του. Ήδη είχε αρχίσει να γίνεται δημοφιλής στους διάφορους επιστημονικούς κύκλους εξ’αιτίας των γιγάντιων απολιθωμάτων από θηλαστικά που έφερε από το ταξίδι. Άρχισε να συνεργάζεται με καταξιωμένους επιστήμονες, καταλήγοντας σε σημαντικά ευρήματα σχετικά με την γεωλογία. Παράλληλα, στηριζόμενος σε προχωρημένες για την εποχή ιδέες, ξεκίνησε να ξεδιπλώνει το νήμα της θεωρίας της εξέλιξης μέσω της φυσικής επιλογής. Tελευταία τα ζώα και τα φυτά που είναι καλύτερα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον τους είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, μεταφέροντας τα πλεονεκτικά χαρακτηριστικά τους στους απογόνους τους τελικά, με τον καιρό τα είδη αλλάζουν.
Ο Δαρβίνος δούλευε την θεωρία του για 20 χρόνια και, τελικά, δημοσίευσε το 1859 το βιβλίο «On the Origin of Species by Means of Natural Selection», στο οποίο εξηγεί τον όρο «φυσική επιλογή». Οι αντιδράσεις στις θεωρίες του Δαρβίνου ήταν ανάμικτες: Μια μερίδα του κόσμου αποδέχθηκε τις ιδέες και άρχισε να τις προασπίζεται, ενώ μια άλλη μερίδα άρχισε να τις αντιμάχεται. Το κομμάτι στο οποίο ασκήθηκε η εντονότερη συζήτηση αφορά στην ίδια την καταγωγή του ανθρώπου, ο οποίος σύμφωνα με την θεωρία πρέπει να προέρχεται από κάποιον άλλο ζωντανό οργανισμό.
Οι θρησκευτικές του αντιλήψεις εξελίσσονταν και αυτές. Σε γράμμα του το 1879 έγραψε: «Πιστεύω πως γενικά (και όλο και περισσότερο καθώς μεγαλώνω), αλλά όχι πάντοτε, ο αγνωστικισμός θα ήταν η πιο σωστή περιγραφή της κατάστασης του μυαλού μου». Ο Δαρβίνος πέθανε στις 19 Απριλίου το 1882 και θάφτηκε στο Westminster Abbey, κοντά στον τάφο του Ισαάκ Νεύτωνα.