Γράφει: Κώστας Μόντης
Ο τουρισμός μας καταρρέει
του Κώστα Μόντη, νεώτερου
Οι βάσεις, τα θεμέλια μιας επιχείρησης ή μιας βιομηχανίας πρέπει να είναι γερές διαφορετικά θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Είναι πράγματι κρίμα ένα νησί στην Μεσόγειο θάλασσα, με ανεπτυγμένο λαό, ιστορία και πολιτισμό χιλιάδων χρόνων να θέτει τις λανθασμένες βάσεις στην βιομηχανία του τουρισμού, η οποία μας βοήθησε να σταθούμε στα πόδια μας μετά την βάρβαρη εισβολή του Αττίλα το ’74.
Δυστυχώς οι μυωπικές αντιλήψεις στον τομέα αυτό, χωρίς ευρύ πλάνο και σχεδιασμό σε βάθος χρόνου, αποσκοπούν στο γρήγορο κέρδος εδώ και τώρα. Στην εποχή του μάρκετινγκ και της διαφήμισης κάνουμε το άσπρο μαύρο και αντίθετα, αγνοώντας πάντοτε τα υπόλοιπα χρώματα. Ο τουρισμός της Κύπρου καταρρέει. Βρίσκεται σε μια παρακμή λόγω των βάσεων που εμείς οι ίδιοι θέσαμε. Λόγω των λανθασμένων αντιλήψεών μας, που δεν αναθεωρήσαμε. Λόγω του μάρκετινγκ και της διαφήμισης που κάνουμε στους εαυτούς μας, στον λαό μας για να μην παραδεχτούμε τα λάθη μας, ενώ προς τα έξω το παίζουμε ανοιχτοί και κακομιλούμε για τον τόπο μας.
Ο τουρισμός μας βρίσκεται σε παρακμή, όχι λόγω της λεγόμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αλλά επειδή δεν σεβόμαστε την κουλτούρα μας, την ιστορία μας και την πατρίδα μας. Τα χωριά μας στα βουνά ερημώνονται, τα ήθη και τα έθιμά μας χάνονται. Παραλιακά η τουριστική ανάπτυξη σημαίνει φθήνια και κακή ποιότητα. Τίποτα δεν σου θυμίζει από Κύπρο η Αγία Νάπα. Πιθηκίστικη, κακής ποιότητας μουσική, φθηνά, κακής ποιότητας ποτά, σκοτεινά υπόγεια κέντρα νυχτερινής διασκέδασης. Προσέλκυση δηλαδή χαμηλής ποιότητας τουρισμού από την Αγγλία, που εκδιώκεται από τους τουριστικούς προορισμούς που κρατάνε ένα επίπεδο. Ο ντόπιος, ο ιθαγενής, ο ποιοτικός τουρίστας γιατί να πάει στη Αγία Νάπα; Για να πληρώνει διπλάσια και τριπλάσια από τον αφέντη Άγγλο την διαμονή του και να παραγγέλνει το φραπέ του στα αγγλικά; Να τρώει «φις ν τσιπς» στο πόδι δίπλα στον Άγγλο που ήρθε με το επίδομα ανεργίας να κάνει «διακοπές»; Γιατί να μην πάει στην Μύκονο, να φάει το σουβλάκι του, να πιεί την μπυρίτσα του και το βράδυ να διασκεδάσει σε ένα ανοιχτό μπαράκι πάνω στη θάλασσα χωρίς να κινδυνεύει από τον γκάγκστερ του Λίβερπουλ ή του Λονδίνου; Να περπατήσει στα στενοσόκακα και να θαυμάσει την κυκλαδική αρχιτεκτονική, να πάει στην Δήλο για να θαυμάσει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Γιατί να μην πάει στην Νάπολη, να φάει την καλύτερη ιταλική πίτσα, να διασκεδάσει στα μπαράκια της ναπολιτάνικης ριβιέρας, να πιεί τον καπουτσίνο του στις όμορφες καφετέριες του Κάπρι, να κολυμπήσει στα καταγάλανα νερά και να περπατήσει στους κήπους της γυναίκας του Αυγούστου; Γιατί να μην πάει στην Πομπηία να θαυμάσει τον αρχαίο πολιτισμό της Ρώμης;
Μπορεί όμως ακόμη, ο Κύπριος ποιοτικός τουρίστας, να πάει σε ένα χωριό στα βουνά της Κύπρου, να φάει το παραδοσιακό γλυκό και να πιεί κρασί κυπριακό. Να επισκεφθεί τις βυζαντινές μας εκκλησιές και να θαυμάσει τους θησαυρούς της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, όσο διασώζονται ακόμη. Μπορεί ακόμη να πάει στο λιμανάκι του Λατσιού να φάει φρέσκο ψάρι και να κολυμπήσει στα νερά του Ακάμα. Μπορεί να πάει στα λουτρά της Αφροδίτης και να περπατήσει μέσα στην φύση μέχρι τα λουτρά του Άδωνη.
Αν αρχίσουμε να σεβόμαστε και να εκτιμούμε την πατρίδα μας, αν βάζουμε την πατρίδα μας πάνω από το γρήγορο κέρδος και το προσωπικό συμφέρον, σεβόμενοι πάντα την κουλτούρα μας και την ιστορία μας, τότε διασώζεται μαζί και ο τουρισμός μας. Μαζί με την αξιοπρέπεια και τον πολιτισμό μας.
Ο ποιοτικός τουρίστας, ο πολιτισμένος άνθρωπος, θέλει να ζήσει τη ζωή του μεσογειακού νησιού που λέγεται Κύπρος, να γνωρίσει την ιστορία, τον πολιτισμό τα ήθη κι έθιμα. Αυτό για να γίνει, για να προσελκύσουμε ποιοτικούς τουρίστες που θα αγαπήσουν τον τόπο μας, πρέπει να τον αγαπήσουμε εμείς πρώτοι. Για να θαυμάσει και να δεθεί ο ξένος με την κουλτούρα μας, πρέπει εμείς να την διασώσουμε.
Γιατί απλά δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από άλλους τουριστικούς προορισμούς όπως η Ν. Γαλλία, η Ισπανία και τα ελληνικά νησιά. Φτάνει να το καταλάβουμε…
