Εκδοτικό Σημείωμα
Ορθά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιμένει ότι δεν θα πρέπει να υπάρξουν χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησία κατά την τρέχουσα διαδικασία για την επίλυση του κυπριακού, ούτε ανανέωση του καθεστώτος των εγγυήσεων. Ορθά επίσης αντιδρά όταν ξένοι παράγοντες επιδιώκουν να του επιστήσουν την προσοχή στο χρονοδιάγραμμα του Δεκεμβρίου, παραπέμποντάς τους στην Τουρκία, η οποία είναι η άμεσα ενδιαφερόμενη και θιγόμενη. Εν τούτοις, οι συνεχείς πιέσεις που δέχεται η πλευρά μας για περαιτέρω υποχωρήσεις προς την κατεύθυνση μιας λύσης μέχρι τον Δεκέμβριο, συνιστούν ανατροπή ενός από τα βασικά προεκλογικά επιχειρήματα και μετεκλογικά καυχήματα του Προέδρου: Ο κ. Χριστόφιας και οι σύντροφοί του υποστηρίζουν συχνά ότι από της ανάληψης της προεδρίας από τον ίδιο η Κύπρος έχει εξέλθει του αδιεξόδου στο οποίο βρισκόταν προηγουμένως. Πλέον, όπως υποστηρίζει η κυβερνητική πλευρά, οι ξένοι είναι πεπεισμένοι ότι επιθυμούμε πραγματικά να λύσουμε το κυπριακό. Εάν και εφ’ όσον πράγματι ο κ. Χριστόφιας έχει κατορθώσει αυτή την βελτίωση της διεθνούς εικόνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ποιο το όφελος από την στιγμή που οι πιέσεις για υποχωρήσεις ασκούνται αποκλειστικά σε εμάς, την πλευρά που υφίσταται την καταπίεση και την αδικία για 35 χρόνια;
Δυστυχώς η μέχρι τώρα γραμμή του κ. Χριστόφια έχει δημιουργήσει στους ξένους ένα προηγούμενο προσδοκιών για την δική μας υποχωρητικότητα. Οι εμπλεκόμενοι δεν έχουν πειστεί για τις αγνές μας προθέσεις λόγω εκτίμησης προς το πρόσωπο του κ. Χριστόφια. Δεν αποτιμούν την κατάσταση με συναισθηματισμό. Αντίθετα, γνώμονά τους αποτελεί η ψυχρή λογική της στάθμισης κόστους/οφέλους. Στόχος της Βρετανίας, των ΗΠΑ και των συνοδοιπόρων του στην ΕΕ και τον ΟΗΕ είναι η επιβίωση της ενταξιακής προοπτικής της Τουρκίας και μετά τον Δεκέμβριο. Η επίλυση του κυπριακού έρχεται σε δεύτερη μοίρα και μόνον ως παράμετρος του προαναφερθέντος στόχου. Συνεπώς, δεν πρόκειται να στενοχωρηθούν αν αντί μιας λύσης του κυπριακού μας προκύψει τον Δεκέμβριο μια θετική έκθεση για την Τουρκία με άλυτο το κυπριακό, εάν και εφ’ όσον η Κυπριακή Δημοκρατία χρεωθεί ρητά την ευθύνη ενός ενδεχόμενου αδιεξόδου.
Δυστυχώς, η Κύπρος κινδυνεύει να θερίσει σύντομα τις θύελλες που οι κυβερνώντες εδώ και καιρό σπέρνουν. Οι πιέσεις προς την πλευρά μας για ουσιαστικές υποχωρήσεις στο θέμα των χρονοδιαγραμμάτων, της επιδιαιτησίας και των εγγυήσεων αυξάνονται συνεχώς. Και δεν πρόκειται για πιέσεις απλώς προς την πολιτική ηγεσία της Κύπρου, αλλά και προς την κυπριακή κοινωνία την ίδια. Προς τους Ελληνοκύπριους, οι οποίοι απέδειξαν στο παρελθόν ότι προκειμένου για το εθνικό συμφέρον και την διάσωση του κράτους τους, μπορούν να κρατήσουν σταθερά και αποφασιστικά την ασπίδα πάνω από την Κύπρο. Από την άλλη, η τουρκική πλευρά είναι έτοιμη για την μεγάλη τακτική αναδίπλωση από τις προκεχωρημένες θέσεις που προβάλλει τους τελευταίους μήνες, την οποία θα παρουσιάσει ως γενναιόδωρη υποχώρηση προς διευκόλυνση της λύσης. Και ο Πρόεδρος Χριστόφιας μοιάζει έτοιμος να πατήσει την μπανανόφλουδα του ψευδοδιλήμματος μεταξύ της λύσης όπως την θέλει η Τουρκία, ή του καταλογισμού στην πλευρά μας ενός ακόμα αδιεξόδου. Μια μπανανόφλουδα που εδώ και καιρό φαινόταν ευκρινώς στον δρόμο μας, αλλά δεν κάναμε τίποτα για να την αποφύγουμε.
Υ.Γ: Μετά την υπόθεση Αττίλα Ολγκάτζ, άλλη μια απόδειξη της τουρκικής θηριωδίας στην Κύπρο το 1974 οδηγείται προς συγκάλυψη χάριν του «καλού κλίματος». Άλλη μια ευκαιρία να διαπομπευθεί διεθνώς η (υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ) Τουρκία δεν λαμβάνεται καν υπόψη. Ελλείψει κυβέρνησης, ας πάρει επιτέλους ο λαός την αξιοπρέπειά του στα χέρια του.