Επειδή φώναξαν κάποια παλιόπαιδα ορισμένα υβριστικά συνθήματα κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας σε μια αντικατοχική εκδήλωση, θυμηθήκαμε το πραξικόπημα και την ΕΟΚΑ Β και προβήκαμε σε συλλήψεις δείγματος των απείθαρχων νεαρών που προφανώς απειλούν με κατάρρευση τα θεμέλια του κράτους και της δημοκρατίας μας. Η φαιδρότητα και η έλλειψη οποιουδήποτε μέτρου δεν είναι βέβαια κυπριακό φαινόμενο, ούτε και προνόμιο αυτής της Κυβέρνησης. Η αντίδραση των δυτικών κυβερνήσεων στο φαινόμενο της τρομοκρατίας, μέσω της κατασκευής αόρατων και τις περισσότερες φορές ανύπαρκτων εχθρών, με σκοπό την πρόκληση φόβου και οργής στους πολίτες κατά του «εχθρού», υπήρξε ένα κλασικό, πλην αποτροπιαστικό φαινό-μενο, που υποβάθμισε τα τελευταία χρόνια την ποιότητα της παγκόσμιας δημοκρατίας και περιόρισε τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Αλίμονο όμως, ούτε καν αυτός ο Μπους δεν έφθασε στο σημείο συλλήψεων όσων καθημερινά τον αποκαλούσαν προδότη, βλάκα, ηλίθιο, φονιά και απατεώνα. Ακόμα και ο ιμπεριαλισμός της σκέψης γνωρίζει ορισμένα όρια στις δυτικού τύπου δημοκρατίες: δεν συλλαμβάνεις κάποιον επειδή βρίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όσο καταδικαστέα και αν είναι τα συνθήματα και όσο επιπόλαια και αν είναι η πράξη της ύβρεως. Κανένας δεν συλλήφθηκε όταν ο μακαριστός Σπύρος παρουσιαζόταν ως ανίκανος να κυβερνήσει και ως απατεώνας που ενεργούσε αντίθετα προς τα συμφέροντα της χώρας του, κανένας δεν συνελήφθηκε όταν ο Κληρίδης χαρακτηριζόταν ως προδότης, κανένας δεν συνελήφθηκε όταν μερικές χιλιάδες μελών της κομμουνιστικής νεολαίας κραύγαζαν «Σημίτη, προδότη, καταδότη».

Συνελήφθηκε κανένας όταν ο μακαριστός Τάσσος Παπαδόπουλος χαρακτηριζόταν αναίτια ως ελεεινός φονιάς Τουρκοκυπρίων και ιδεολογικός πατέρας της διχοτόμησης; Και μάλιστα όχι από μερικά παλιόπαιδα, αλλά από προβεβλημένους αρθογράφους εφημερίδων, πολιτικούς αντιπάλους και ξένους διπλωμάτες. Το γεγονός ότι η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν επιτρέπει συλλήψεις για «ύβρεις κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας» στηρίζεται σε μια απλή συλλογιστική: ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας βρίσκεται σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση έναντι οποιουδήποτε υβριστή για να χρειάζεται προστασία εκ του νόμου. Έχει στο πλευρό του κομματικούς μηχανισμούς, κυβερνητικούς μηχανισμούς, τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες, κομματικούς δημοσιογράφους. Δεν χρειάζεται οποιασδήποτε περαιτέρω προστασίας.

Προστασία και συμπάθεια χρειάζονται άλλοι: Ο Αρχιμανδρίτης Ισαάκ που κατηγορήθηκε για πολιτικούς λόγους ως σεξουαλικός εγκληματίας και αθωώθηκε κατόπιν εορτής με τους ενόχους να παραμένουν ατιμώρητοι, όπως και οι άλλοι λιγότερο προβεβλημένοι πολίτες κατά των οποίων γράφονται καθημερινά λιβελλογραφήματα χωρίς οποιοιδήποτε κομματικοί ή κυβερνητικοί μηχανισμοί να νοιαστούν, οι εργαζόμενοι που βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με την εκδικητική λαίλαπα ενός κυβερνητικού μηχανισμού που προωθεί τους εκάστοτε ημετέρους στα δημόσια έργα και στις θέσεις ανέλιξης, οι νέοι που βιώνουν εκβιασμούς κατά της επαγγελματικής ευημερίας της οικογένειάς τους με σκοπό να υποστηρίξουν συγκεκριμένους κομματικούς μηχανισμούς, οι πολίτες όλων των κομματικών και πολιτικών χώρων που πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους και αηδιασμένοι, αδιαφορούν πλέον για την πολιτική και τις εκλογές, χωρίς να περιλαμβάνονται σε οποιεσδήποτε λίστες ημικρατικών ή και άλλως πως.

Το να δηλώνει επίσημα ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και ο εκπρόσωπος του Κυβερνητικού Κόμματος ότι απειλείται η δημοκρατία και ότι επιστρέφουμε σε περιόδους πραξικοπήματος, προσβάλλει την ιστορία αυτού του τόπου. Ανεξαρτήτως αν κάποιοι όψιμα επέλεξαν να αυτοανακηρυχθούν σε αντιστασιακούς, αξιοποιώντας αυτοαποκαλούμενους ιστορικούς και δημοσιογράφους, το να συγκρίνεις την περίοδο κατά την οποία στην Κύπρο έκαστη πολιτική φατρία διέθετε και προσωπική φρουρά, των πολιτικών δολοφονιών, της ανοικτής προκήρυξης δολοφονίας κατά του Κυπρίου Προέδρου, του κομματικά ελεγχόμενου υποκόσμου, των παρεμβάσεων της χούντας και της διαρκούς πραξικοπηματικής υπόσκαψης, με την σημερινή κατάσταση, συνιστά ασυγχώρητη ύβρη απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, αποσκοπούσα στην πρόκληση φανατισμού και πόλωσης, με σκοπό την εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων.