Ο Μίμης Θεοδότου είναι Λειτουργός Εργασιακών Σχέσεων, Ασφάλειας και Υγείας, ΕΤΥΚ

Ο συνδικαλισμός στην Κύπρο έχει σχετικά σύντομη ζωή και ιστορία. Σήμερα βρισκόμαστε στην τρίτη γενιά συνδικαλιστών και όπως εύκολα κάποιος μπορεί να αντιληφθεί δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση από τους συνδικαλιστές στο συγγραφικό έργο παρά στα εικαστικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι με την πάροδο του χρόνου δεν έχουν αναπτυχθεί τα εικαστικά δεδομένου ότι αποτελούν μέρος του πολιτισμού και συμβάλουν στην πνευματική ανάπτυξη της κοινωνίας. Το συνδικαλιστικό κίνημα διεκδικεί καλύτερο βιοτικό επίπεδο για όλους, άρα δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχο στην πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη των μελών του, με παράλληλη στήριξη της κουλτούρας του τόπου μας.

Η πολιτιστική δράση στο συνδικαλιστικό κίνημα της Κύπρου αποτέλεσε και αποτελεί μέχρι σήμερα ένα σημαντικό κομμάτι των εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων του αλλά και μια υγιή απασχόληση και διέξοδο, ιδιαίτερα για τους νέους. Αν κατηγοριοποιήσουμε τις διάφορες πολιτιστικές δράσεις θα δούμε ότι σχεδόν το σύνολο των συνδικαλιστικών οργανώσεων διαθέτουν μόνιμα ή συγκροτούν περιστασιακά χορευτικά σχήματα κυπριακών, ελληνικών παραδοσιακών και μοντέρνων χορών. Τα μουσικά σχήματα και οι χορωδίες είναι μια άλλη μορφή καλλιτεχνικής δράσης, όπως και τα λαϊκά δίστιχα, τα οποία απαντούμε συνήθως σε πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις και όχι μόνο. Η φωτογραφική τέχνη φαίνεται να είναι ιδιαίτερα προσφιλής ανάμεσα στους συνδικαλιστές και τα συνδικαλιστικά στελέχη. Η ζωγραφική και άλλες μορφές δημιουργίας όπως η κεραμική, ξυλογλυπτική υαλογραφία, το εργόχειρο και άλλα απαντώνται σε διάφορες εκθέσεις που κατά καιρούς διοργανώνονται από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Αν ανατρέξουμε στον χρόνο θα δούμε ότι δειλά δειλά, στις αρχές τις δεκαετίας του ‘90, αρχίζουν να εμφανίζονται δραστηριότητες με καθαρά εικαστικό χαρακτήρα και να κορυφώνονται στις μέρες μας με σημαντικές εκθέσεις συνδικαλιστικών στελεχών και εργαζομένων.

Ο χορός και το τραγούδι, αναπόσπαστα στοιχεία της καθημερινότητάς μας, μέσα από τις εκδηλώσεις του συνδικαλιστικού κινήματος έγιναν εργαλεία ψυχαγωγίας και προαγωγής του πολιτισμού τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό μέσα από τις πολιτιστικές ανταλλαγές. Οι νέοι του τόπου πρώτιστα βρήκαν μια υγιή ενασχόληση για αξιοποίηση του χρόνου τους στα δεκάδες χορευτικά συγκροτήματα και ομίλους των συνδικάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε το συγκρότημα της ΕΤΥΚ, την «Λυγερή» της ΣΕΚ, την «Βασιλιτζία» της ΠΕΟ, τους «Ελεύθερους» , «το Πορίζι» και άλλα πολλά. Η ΠΑΣΥΔΥ, η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων στον κρατικό τομέα, έχει να επιδείξει πλούσιο έργο στον φωτογραφικό τομέα με πολλές εκθέσεις μελών της. Παράλληλα διατηρεί χορωδία με αξιόλογες εμφανίσεις, ενώ ούτε από αυτή την οργάνωση λείπει το χορευτικό συγκρότημα. Παράλληλα άλλες κλαδικές συντεχνίες έχουν να επιδείξουν αξιόλογη προσφορά με θεατρικά σχήματα και μουσικούς ομίλους κατά διαστήματα.

Αξιόλογο λογοτεχνικό έργο έχει αφήσει ο συνδι-καλιστής ηγέτης της ΔΕΟΚ μ. Ρένος Πρένζας, ένας ιδιαίτερα χαρισματικός και ευαίσθητος συνδικαλιστής που έφυγε το 1998 ξαφνικά. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι παρμένο από τα χρονογρα-φήματά του που καταδεικνύουν την εμπλοκή του στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, αλλά και τους δεσμούς με τον μητροπολιτικό Ελληνισμό. Το απόσπασμα είναι δημοσιευμένο στις 12/2/1972:

«Ο Θεός δε λέει. Τουλάχιστο θα μιλήσει ο παπάς; Γιατί εμείς-αφελείς, ηλίθιοι, ίσως, σίγουρα όμως Έλληνες εμείς την απόφασή μας την πήραμε. Και δεν την αλλάζουμε. Τάξαμε την ζωή μας στον αγώνα της λευτεριάς. Το ξεγράψαμε το τομαράκι μας. Για να ΄ναι κι αύριο ελληνικός αυτός ο τόπος. Για να γίνει μια μέρα ατόφια η ένωση. Για να δοξάζουμε πάντα Μακρυγιάννη και Βενιζέλο και Γρηγόρη Αυξεντίου.

Όσοι φτύνουν την ιστορία ας ανησυχούν. Η Ελλάς του νότου θέλει να ζήσει και θα ζήσει!»

Στις μέρες μας συναντούμε συνδικαλιστικά στελέχη με αξιόλογη συνεισφορά στα εικαστικά. Η έκδοση του Ανδρέα Παυλικά «Μέθεξη στην εναλία γη» αποτελεί μια σημαντική συνεισφορά στα φωτογραφικά δρώμενα του τόπου. Η ποιητική συλλογή του Ανδρέα Μάτσα, βγαλμένη μέσα από τους προβληματισμούς του προγράμματος Equal «Ανοικτές πόρτες» με κεντρικό θέμα την ισότητα και τίτλο «Συμφιλιώνοντας τα πάθη» αποτελεί επίσης μια αξιόλογη προσπάθεια. Η ατομική έκθεση ζωγραφικής του Νικόλα Λαδόμματου αποτέλεσε σταθμό για την νέα γενιά συνδικαλιστών καλλιτεχνών. Πρόκειται για ενθαρρυντικά βήματα που χρειάζονται στήριξη και ενθάρρυνση.

Αφήσαμε τελευταία την ΕΤΥΚ γιατί αναντίλεκτα έχει να επιδείξει πλούσιο έργο στα εικαστικά συνδικαλιστικά δρώμενα. Στελέχη και μέλη μας έχουν εκθέσει έργα τους τόσο στον κυπριακό όσο και τον ελλαδικό χώρο, αποσπώντας αξιόλογες κριτικές. Τον περασμένο Φεβρουάριο (2009) στην Πύλη Αμμοχώστου εκατό και πλέον συνδικαλιστικά στελέχη, σε ένα άνευ προηγούμενου καλλιτεχνικό συναπάντημα, κατέθεσαν τις δημιουργίες τους που άγγιζαν ένα ευρύ φάσμα δημιουργημάτων, από φωτογραφία μέχρι ζωγραφική και από κεραμική μέχρι βιτρό.

Το χορευτικό συγκρότημά μας, έχει δώσει δεκάδες παραστάσεις, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Επίσης το νεοσύστατο μεν αλλά δημιουργικό θεατρικό μας σχήμα άφησε άριστες εντυπώσεις κατά την τελευταία επίσκεψη στον Νομό Ηλείας, όπου ψυχαγώγησε τους τόσο πολύ ταλαιπωρημένους αδελφούς μας από τις καταστροφικές πυρκαγιές.