Γράφει: Ξενής Ξενοφώντος
«Ενότητα του αγώνα» ή «ενότητα του νεκροταφείου»;
Δεν είναι λίγες φορές που ακούμε τον σημερινό Πρόεδρο και τον περίγυρό του να επικαλούνται την ανάγκη για ενότητα, την οποία βεβαίως ερμηνεύουν ως τυφλή και σιωπηλή στήριξη στους όποιους χειρισμούς της κυβέρνησης στο κυπριακό.
Υπάρχει δυστυχώς μια καλά εμπεδωμένη νοοτροπία σε αυτούς, ότι ο κ. Χριστόφιας, αφού έχει εκλεγεί από τους πολίτες, έχει εν «λευκώ επιταγή» να δια-χειρίζεται το κυπριακό ως ο ίδιος κρίνει. Συνεπώς, οιαδήποτε αμφισβήτηση των χειρισμών του ερμηνεύεται στην καλύτερη περίπτωση ως υπόσκαψη του Προέδρου και στην χειρότερη ως «αντίθεση στην λύση του κυπριακού».
Όποιος τολμά να αντιδράσει στην πολιτική Χριστόφια στο κυπριακό, εισπράττει ανοίκειους χαρακτηρισμούς («συκοφάντης» ο Γ. Κολοκασίδης, «άνθρωπος των λόγων και όχι των έργων» ο Β. Λυσσαρίδης, «εχθροί της λύσης» το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, «δεν θέλει λύση» ο Ν.Παπαδόπουλος και ο κόσμος του ΔΗΚΟ, «υπονομεύει τον Πρόεδρο» ο πιο μετριοπαθής πολιτικός της Κύπρου, ο Γ. Ομήρου, «εθνικιστές-σωβινιστές» όσοι μιλούν για δίκαιη λύση και αρνούνται την αποενοχοποίηση της Τουρκίας). Πολίτες που αντιδρούν (έστω και υπερβολικά και καταδικαστέα πολλές φορές) στην κυβερνητική πολιτική, ενίοτε συλλαμβάνονται γιατί μοιράζουν φυλλάδια ή γιατί φωνάζουν συνθήματα, έστω και υβριστικά, εναντίον του Δ. Χριστόφια.
Όποιος διαφωνεί με τους κυβερνώντες, είναι «διασπαστής της ενότητας».
Βεβαίως, αυτό που ο κ. Χριστόφιας και ο περίγυρός του συνειδητά επιλέγουν να ξεχνούν είναι την κύρια πολιτική θέση/σύνθημα που ο ίδιος προέβαλε για να εκλεγεί: «ΔΙΚΑΙΗ ΛΥΣΗ». Σύνθημα που ο ίδιος παραβίασε, για να μας λέει αυτός και οι υποστηρικτές του σήμερα για το ναζιστικής λογικής «βαρύτατο τιμολόγιο της λύσης». Επιλέγουν επίσης να ξεχνούν, ότι ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας ανέλαβε (και παραβίασε) δεσμεύσεις προς τα κόμματα ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, για τήρηση της 8ης Ιουλίου (την οποία και ενταφίασε ξεκινώντας άμεσα εκ του σύνεγγυς διαπραγματεύσεις χωρίς πρόοδο στις ομάδες εργασίας και τις τεχνικές επιτροπές), για αποχώρηση των εποίκων (ήδη αποδέχεται, πριν καν γίνει διαπραγμάτευση του θέματος, ένα αριθμό 50,000), για λύση βασισμένη στις δημοκρατικές αρχές (ήδη προτείνει την βαθύτατα αντιδημοκρατική εκ περιτροπής προεδρία), για επιστροφή όλων των προσφύγων (ήδη συζητούνται σενάρια για μη επιστροφή όλων στις εστίες και περιουσίες τους). Οι Κύπριοι πολίτες έχουν αποδείξει ότι στην πλειοψηφία τους θέλουν η λύση του κυπριακού προβλήματος να είναι λύση αρχών. Μια δίκαιη λύση που να εξουδετερώνει τις συνέπειες της κατοχής. Μια λύση με ορθό περιεχόμενο.
Είναι με βάση υποσχέσεις για τέτοια λύση που έχει εκλεγεί ο κ. Χριστόφιας. Και η έντολή που υπάρχει από το 2004, με την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, η οποία είναι δεδομένη και δεσμευτική για τον κάθε Πρόεδρο, είναι σαφέστατη: Ο κυπριακός λαός δεν αποδέχεται άδικη και διχοτομική λύση.
Αν επιθυμεί λοιπόν ενότητα ο κ. Χριστόφιας, ας τηρήσει πρώτα ο ίδιος τις δικές του υποσχέσεις. Αν θέλει στήριξη και ενότητα σε έναν αγώνα για απελευθέρωση της πατρίδας μας, αν θέλει ενότητα για να τηρήσει τις δικές του δεσμεύσεις, εννοείται ότι θα την έχει. Αν όμως θέλει την ενότητα της σιωπής του νεκροταφείου, αν αναμένει ότι παθητικά θα παρακολουθούμε την πατρίδα μας να οδηγείται, μέσω των υποχωρήσεών του, σε μια διχοτομική, άδικη και επικίνδυνη για εμάς και τις επερχόμενες γενιές λύση, καλύτερα να το ξεχάσει. Ας θυμηθεί καλύτερα, τι έγινε και στο ίδιο του το κόμμα, όταν ο ίδιος και η παρέα του δοκίμασαν να επιβάλουν στα μέλη τους την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν (το οποίο δε διαφέρει ιδιαίτερα με αυτό που ο κ. Χριστόφιας διαπραγματεύεται σήμερα).