«Με θετική προσέγγιση θα ξεπεραστούν τα προβλήματα»

Δημήτρης Συλλούρης

Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος

στον Μιχάλη Κοντό

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος, κ. Δημήτρης Συλλούρης, δεν δίστασε να απαντήσει σε κανένα από τα ερωτήματά μας. Υπερτόνισε την πρόθεση το κόμματός του να συμμετάσχει στην διαδικασία ενοποίησης του ενδιάμεσου χώρου, παραμερίζοντας τις όποιες ιδεολογικές διαφορές, θεωρώντας μάλιστα κάποιες από αυτές ως ξεπερασμένες.

Πώς προσδιορίζετε την έννοια του ενδιάμεσου χώρου; Θεωρείτε ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα ανήκει σε αυτόν;

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα είναι ένα σύγχρονο κόμμα, που συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα στην ΕΕ, με καθαρά σύγχρονη και κεντρώα ιδεολογία. Στα κυπριακά δεδομένα το Ευρωπαϊκό Κόμμα βρέθηκε συστρατευμένο με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ για στήριξη του Τάσσου Παπαδόπουλου και μαζί δημιουργήσαμε ένα προεκλογικό πρόγραμμα και για το κυπριακό και για την εσωτερική διακυβέρνηση. Υπάρχει μεγάλο πεδίο συναντίληψης στο κυπριακό και στην ευρωπαϊκή προοπτική της Κύπρου. Επομένως θεωρώ ότι υπάρχουν τα δεδομένα για τη δημιουργία ενός μεγάλου κόμματος στο χώρο του κέντρου. Προσωπικά, τις αναλύσεις επί δεξιών και αριστερών τις έχω ξεπερασμένες. Άρα και την έννοια του κέντρου την αντιλαμβάνομαι περισσότερο ως μια προσέγγιση που δεν ανήκει στα άκρα, στους δογματισμούς, στα αξιώματα (αξιώματα όχι υπό την έννοια των πόστων, αλλά των αξιωματικών προσδιορισμών στην πολιτική). Οι προσεγγίσεις ενός σύγχρονου κόμματος θα πρέπει να είναι καθαρά πρακτικές και τεκμηριωμένες, που να δίνουν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του πολίτη. Ανεξαρτήτως του τι χρώμα έχει το πρόβλημα και τι χρώμα έχει η λύση, ο πολίτης ενδιαφέρεται για το τελικό αποτέλεσμα. Αυτής της μορφής κόμμα είναι το Ευρωπαϊκό Κόμμα και αυτό νομίζω ότι μπορεί να καταθέσει σαν προσέγγιση στη δημιουργία ενός καινούργιου κόμματος.

Η συμμετοχή του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ στην Κυβέρνηση Χριστόφια και η στήριξη μιας πολιτικής με την οποία έχετε διαφοροποιηθεί, δεν επηρεάζει καθόλου τη δική σας προοπτική και επιθυμία να συνεργαστείτε με αυτά τα κόμματα;

Εάν είμαστε πρακτικοί και έχουμε την προσέγγιση να βλέπουμε το δάσος και όχι τα δέντρα και τους θάμνους, καταθέτουμε εκείνο που πρέπει να γίνει και μετά όλα τα προβλήματα που φαίνεται να υπάρχουν (και υπάρχουν) τα αντιμετωπίζουμε με θετικό τρόπο. Άρα θα ήταν λάθος να ξεκινάς με τα προβλήματα, αντί με τα θετικά. Δηλαδή αν το ποτήρι είναι 90% γεμάτο, να πουμε το θετικό: Ότι το ποτήρι είναι 90% γεμάτο. Να μην αρχίσουμε να λέμε ότι χρειάζεται ακόμα 10% για να το θεωρήσουμε γεμάτο. Επίσης, σαν απάντηση προς αυτή την κατεύθυνση, θα έλεγα ότι υπάρχουν και πρακτικές που αυξάνουν ακόμα περισσότερο τα θετικά. Άρα π.χ. η πρότασή μας για άμεση συνεργασία με κοινό ψηφοδέλτιο στις Ευρωεκλογές, που είναι εκλογές που δεν έχουν άμεση σχέση με την καθημερινότητα, ούτε με την εσωτερική διακυβέρνηση, θα μπορούσε να δημιουργήσει ακόμα περισσότερα εχέγγυα για τη δημιουργία ενός καινούργιου κόμματος. Χωρίς να φεύγουν από την κυβέρνηση και χωρίς να διαλύονται τα κόμματα σήμερα.

Πού πιστεύετε ότι έχει προσκρούσει μέχρι τώρα αυτή η προσπάθεια;

Δεν ξέρω, στο δικό μας το κόμμα δεν προσκρούει πουθενά. Ας απαντήσει ο καθ’ ένας από τα άλλα κόμματα πού νομίζει ότι είναι τα εμπόδια.

Επαναλαμβάνω: Εμείς προσπαθούμε να βλέπουμε τα πράγματα με θετική προσέγγιση, σύγχρονη προσέγγιση, και όχι τα αρνητικά. Αν ξεκινάς με τα αρνητικά δεν πας πουθενά. Δεν υπάρχει τίποτα στη ζωή που να μην έχει αρνητικά. Επομένως, αν ξεκινούμε με αυτά δεν κάνουμε τίποτα.

Δεδομένων των πολιτικών ισορροπιών που παρατηρούνται στο κυπριακό πολιτικό σύστημα και της ενίσχυσης του διπολισμού μετά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές, πιστεύετε ότι θα μπορούσε ένα ενιαίο κόμμα του ενδιάμεσου χώρου να καταστεί μια αξιόπιστη τρίτη δύναμη;

Βεβαίως το πιστεύω. Ακριβώς ένας από τους κινδύνους που πρέπει να δουν και τα άλλα κόμματα είναι η επικράτηση του διπολισμού, που θα οδηγήσει σε πιο ακραίες και δογματικές τοποθετήσεις, και θα συνθλιβούν τα άλλα κόμματα, όχι μόνον αριθμητικά, αλλά και ιδεολογικά και πολιτικά. Και αυτό είναι το χειρότερο. Χρειαζόμαστε μια καινούρια πολιτική δύναμη, η οποία έχει σωστές θέσεις, αλλά σπάζει και αυτή τη νοοτροπία του πόλου. Εμείς σαν Ευρωπαϊκό Κόμμα το ζούμε καθημερινά: Έχουμε πολιτικές θέσεις που ταυτίζονται με μια τεράστια μερίδα των πολιτών, όμως η συμφωνία του κυπριακού λαού με τις πιο βασικές μας θέσεις δεν τους οδηγεί στο να συνταχθούν μαζί μας και να μας ψηφίσουν, γιατί δεν κατάφεραν να νικήσουν αυτό που μεταφέρεται από τη φυσική στην πολιτική, τη ροπή αδράνειας. Και αδρανούν στο να κάνουν την άλλη μισή σκέψη, που λέει ότι αφού συμφωνώ με το Ευρωπαϊκό Κόμμα τότε και να συνταχθώ με αυτό, αλλά και να το ψηφίσω. Και αυτό πιστεύω ότι έχει και σχέση με μια συντηρητική νοοτροπία. Μια νοοτροπία που κτίζεται για χρόνια στις σχέσεις μεταξύ πολίτη και κομμάτων, η οποία σχετίζεται με την εξυπηρέτηση και το ρουσφέτι, αλλά και την αντίληψη ότι αν μπω σε ένα μεγάλο κόμμα έχω περισσότερη ασφάλεια στο να εξυπηρετηθώ. Άρα, με τη δημιουργία ενός κόμματος που θα είναι πιο δυνατό σε ποσοστά, πιστεύω ότι θα στραφεί αυτός ο μεγάλος ποταμός ψηφοφόρων προς αυτό το κόμμα που λέει αυτά που πιστεύει ο ίδιος ο πολίτης στο κυπριακό, στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, στη μεταρρύθμιση και σε αλλαγές που χρειάζεται να κάνει το κράτος μας για να λειτουργήσει και να εξυπηρετεί τον πολίτη αντί να τον ταλαιπωρεί, στις προσεγγίσεις για το φυσικό περιβάλλον και γενικά για πολλά άλλα θέματα που αφορούν τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του Κύπριου πολίτη.

Συμμετέχετε, όπως έχετε αναφέρει, στο Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα. Το ΚΣ ΕΔΕΚ συμμετέχει στην ομάδα των Ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών και το ΔΗΚΟ έχει επίσης καταθέσει αίτηση ένταξης σε αυτήν. Θα ήσασταν διατεθειμένοι να κάνετε αυτή την στροφή προς τη Σοσιαλδημοκρατία;

Κοιτάξετε, στο στάδιο του κοινού ψηφοδελτίου δεν βάζουμε προϋποθέσεις σε ποια ομάδα θα πάει αυτός που θα εκλεγεί. Άρα κάνουμε την πρώτη θετική κίνηση στο ότι δεν ανεβάζουμε τη σημασία αυτών των συμμετοχών σε βαθμό που να εμποδίζει συνεργασίες επί κυπριακού εδάφους. Απ’ εκεί και πέρα, θα απαντήσω ερωτώντας: Είναι πράγματι τόσο ιδεολογικά ξεκάθαρα τα πράγματα στη σημερινή Ευρώπη; Δηλαδή είναι τεράστια η διαφορά μεταξύ του σοσιαλιστή Μπλερ και πολλών δεξιών χριστιανοδημοκρατών; Είναι τόσο σοσιαλιστής ο Γιώργος ο Παπανδρέου, που προεδρεύει της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ώστε να είναι ξεκάθαρη η διαφορά του με τον Καραμανλή στα ιδεολογικά ζητήματα και τις πολιτικές προσεγγίσεις που είχε το ΠΑΣΟΚ πριν από μερικά χρόνια, ή που θα έχει το ΠΑΣΟΚ αν ξανακερδίσει τις εκλογές; Άρα, να βάζουμε όχι εικονικά, αλλά πραγματικά διλήμματα.

Είναι αρκετά ρηξικέλευθη η τοποθέτησή σας. Εν τούτοις η κυπριακή κοινωνία εξακολουθεί σε κάποια επίπεδα να χαρακτηρίζεται από το διαχωρισμό της αριστεράς από τη δεξιά. Δεδομένου μάλιστα ότι το πολιτικό μας σύστημα απαιτεί συνεργασίες για την εκλογή κυβέρνησης, πιστεύετε ότι ένα κόμμα του ενδιάμεσου χώρου θα μπορούσε να δώσει ισχυρή γραμμή για συνεργασία με ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών;

Ας το δούμε και έτσι ωφελιμιστικά. Προηγουμένως όμως θα πω ότι αυτά που λέμε είναι όντως ρηξικέλευθα και γι’ αυτό ήρθαμε: Για να πούμε με απλά λόγια ορισμένες αλήθειες και πραγμα-τικότητες που αν βρουν σύμφωνο τον κυπριακό λαό θα μας στηρίξει για να τα εφαρμόσουμε σε όλους τους τομείς. Ναι, ωφελιμιστικά αν το δει κάποιος, εάν ένα κόμμα δημιουργηθεί με αυτά τα δεδομένα που λέμε, είναι κατά την άποψή μου το βέβαιο κόμμα εξουσίας για την επόμενη πενταετία είτε καθ’ αυτό, είτε συμμετέχοντας σε μια συγκυβέρνηση. Διότι όποιον υποψήφιο υποστηρίξει αυτός θα εκλεγεί και είναι καθαρό αυτό. Άρα, και μόνο έτσι να το βλέπαμε, πιστεύω ότι θα έπρεπε να σκεφτούμε σοβαρά την πιθανότητα δημιουργίας του καινούργιου αυτού χώρου ή, τουλάχιστο, το πρώτο βήμα του κοινού ψηφοδελτίου στις ευρωεκλογές.