Από το βιβλίο του Γιάννη Χρ. Σπανού, ΕΟΚΑ, Έτσι πολεμούν οι Έλληνες, Λευκωσία, 1997.

Η Ηλιάνα Κώστα Παυλίδη αφηγείται:
Στην Λεμεσό η ΑΝΕ είχε 740 μέλη και χωριζόταν στην μαθητιώσα νεολαία και την εργαζόμενη. Η υπεύθυνη του σχολείου Νίτσα Φασουλιώτου μου ανέθεσε να οργανώσω ομάδες στα τμήματα της τάξης μου.
Σε κάθε σχολείο υπήρχε ένας οργανωμένος μηχανισμός που [...]

στην Ιωάννα Χατζηκωστή
Είναι ωραίο να μίλας με τον Γιάννη Σπανό, τον άνθρωπο, τον ιστορικό, τον αγωνιστή της ΕΟΚΑ, τον πολιτικό κρατούμενο των Άγγλων, τον δημο-σιογράφο με τον ισχυρό λόγο. Ανακαλύπτω σιγά-σιγά, γνωρίζοντας όλο και περισσότερους ανθρώπους που αγωνίστηκαν τα κρίσιμα χρόνια 1955-1959 ότι τα κρατητήρια των Άγγλων έπλασαν ήθος. Ή μάλλον έφεραν στην επιφάνεια και [...]

Στις 25 Φεβρουαρίου του 1957 η μοίρα της ιστορίας χάραξε στην ψυχή ανεξίτηλη την συνάντηση που έκτοτε αναμοχλεύει την κοχλάζουσα μνήμη. Σιδηροδέσμιους μας έκλεισαν στην μαύρη κλούβα μεταγωγών μετά από πολυήμερες ανακρίσεις στο Special Branch της Πύλης Κυρηνείας, στην Λευκωσία. Στο αυτοκίνητο οι συναγωνιστές Αλέκος Μαυρομμάτης, Λουκής Καρανίκης, Σάββας Αγησιλάου, Διονύσιος Λεμονάρης. Κάποια στιγμή ακούστηκε [...]

του Γιάννη Σπανού
 
Οι πολιτικοί ναι μεν είναι επιρρεπείς στην συγγραφή απομνημονευμάτων, αλλά είναι ευτύχημα που την ιστορία δεν συγγράφουν οι πολιτικοί. Γιατί η ιστορία δεν είναι αποτέλεσμα των πολιτικών σκοπιμοτήτων και των προθέσεων. Είναι η αντικειμενική καταγραφή της αλήθειας. Η εικόνα της πραγματικότητας. Υπό αυτή την άποψη δεν μας βρίσκει συμφώνους η πολιτική δήλωση του [...]

του Γιάννη Σπανού
 
Αν δεν είναι ανέντιμη, είναι οπωσδήποτε θλιβερή η προσπάθεια μερικών πολιτικάντηδων, να μας υποβάλουν ότι έχουμε χάσει έναν πόλεμο και η ήττα μας υποχρεώνει σε… υποχωρήσεις ύστερα από 34 χρόνια, εισάγοντας τον παραλογισμό στο χώρο της πολιτικής λογικής και της ηθικής της ιστορίας. Αυτή την παραχωρητική αφορμή είχε διατυπώσει το 1974 ο Κωνσταντίνος [...]

Η 20η Ιουλίου 1974, όσο παραμένει δράμα χωρίς τη λύση, πολύ φοβούμεθα ότι θα έχει τις συνέπειες από τη διέλευση κομήτη, που έστω και αν απομακρυνθεί, η ουρά του θα σαρώσει ό,τι απέμεινε όρθιο από το ολέθριο πέρασμα του.

του Γιάννη Σπανού
Υπέρτατο υπαρξιακό χρέος μας είναι η σημαιοφορία της ελευθερίας και η διακήρυξη της στο λαό, στην πολιτική ηγεσία, στους Έλληνες και στους ξένους, σε φίλους και εχθρούς. Δεν έχουμε δικαίωμα να δεσμεύσουμε την πατρίδα μας με μια άδικη συνθήκη που θα οδηγήσει σε άλλους εφιάλτες.
Ασφαλέστατα και υπάρχει θέμα πρώτων ενόχων, δραστών και συνεργών, [...]